This blog is about books, eBooks , my memories .

Showing posts with label فوتبال. Show all posts
Showing posts with label فوتبال. Show all posts

Friday, May 24, 2019

جام ژنرال



رستگاری امیر در نقش جهان

آغاز سخن با تبریک شب‌های مبارک قدر و سالروز حماسه سوم خرداد، و بعد وقایع فوتبالی این هفته به صورت مختصر: 

پایان لیگ هجدهم با سومی استقلال و نایب قهرمانی سپاهان
برتری استقلال برابر العین در لیگ قهرمانان آسیا
خداحافظی ژاوی در ورزشگاه آزادی 






تبریک به ژنرال قلعه نویی که تیم چهاردهم لیگ را تحویل گرفت و مثل همیشه تیم مدعی قهرمانی را تقدیم لیگ برتر ایران نمود. سپاهان نایب قهرمان شد، اما بی‌شک تیم برتر این فصل بود: با چهل و شش گل‌زده خط حمله برتر لیگ را در اختیار داشت و هفته‌های بسیاری صدر جدول قرار گرفت. کی‌روش استنلی سوارز  با ۱۶ گل آقای گل این فصل است. تبریک به اصفهان و ژنرال قلعه‌نویی

Thursday, May 16, 2019

استقلال قهرمان میشه


جام استقلال

    استقلال فصل ۹۲-۹۱ را با جام به پایان رساند؛ از جام آخر استقلال شش سال طی‌شده، جام امیر‌قلعه‌نویی و فرهاد مجیدی و مهدی رحمتی و خسرو حیدری. خسرویی که امشب با استقلال وداع می‌کند.

 فصل ۹۷-۹۶ را که تاج طوفانی تمام کرد، صددرصد به قهرمانی این فصل اطمینان داشتیم. با این حال نقل و انتقالات پیش فصل معادلات را به هم ریخت، می‌شد به این تیم امیدی داشت؟ چنان عصبانی بودم که تمایلی به تماشای بازی‌های اوایل فصل نداشتم. باورکردنی نبود وینفرد شفر ظرف مدت کوتاهی تیم را دوباره ساخت و تاجی‌ها را به کسب عنوان قهرمانی امیدوار کرد. تا قهرمانی فقط یک گام فاصله داشتیم، چند سوت اشتباه و بعد خداحافظی با جام.

این اولین باری نیست که یک گام کم آوردیم، امیدوارم آخرین بار باشه. امیدوارم همدل‌تر از سابق به تشویق و حمایت از تیم‌ محبوب‌مان ادامه دهیم تا جام بعدی را به دست بیاوریم، تا دست‌ها و دل‌هایی که سد راه استقلال در این مسیر بوده با عشق بی‌پایانمان شکست دهیم.
 سه فصل استقلال را بازی به بازی دنبال کردم و به این نتیجه رسیدم که بدخواه زیاد دارد. اگر شب مسابقه یادداشت غمگین می‌نویسم و از بی‌عدالتی گله می‌کنم و روز بعدش یک پست امیدوار‌کننده می‌گذارم به این معنا نیست که نظرم تغییر کرده است، فقط به این دلیله که دوست ندارم حق باقی‌ تیم‌هایی که تعقیب می‌کنم ضایع بشه.

 چون من غیر از استقلال پنج شش تیم از چند لیگ اروپایی را دنبال کنم. اگر بعد از باخت یکی از تیم‌ها تو ذهنیت منفی باقی بمانم، امکان دارد از مسابقات بعدی هم نتیجه دلخواهم را نگیرم. پس فکر نکنید چقدر این آدم رنگ عوض می‌کند، من آبی ‌آبیم. از هفت سالگی عاشق استقلال بودم و استقلال اولین عشق فوتبالی من بوده. امیدوارم تا ابد عاشقش بمونم. اما سری‌آ و لالیگا و لیگ‌جزیره و بوندسلیگا و لیگ فرانسه را هم دوست دارم. 
با این حال خاطراتی را که از استقلال دارم از تیم دیگری ندارم. وقتی دبستان بودم اسم شاهرخ و شاهین بیانی ورد زبانم بود. یادم میاد تو حیاط راه می‌رفتم و می‌گفتم «احمد‌رضا عابدزاده یک شیر داریم تو دروازه» آن موقع عابدزاده سنگربان استقلال بود و وقتی رفت تیم رقیب، شعارمان تغییر کرد :) به هر حال این فصل جامی نامریی در دستان استقلال است.


از وینفرد شفر سرمربی پرتوانی که یک جام برای استقلال آورد (جام حذفی) و استقلال را به مرحله‌ی یک چهارم نهایی لیگ‌ قهرمانان آسیا رساند و مجدداً تیم را ساخت و استقلال را به صدر جدول رساند بسیار سپاسگزارم. از فرهاد مجیدی اسطوره‌ی استقلال که سرمربی‌گری استقلال را در پایان فصل بر‌عهده گرفت تا استقلال به حاشیه نرود و قهرمان بشه بسیار سپاسگزارم. از تمام بازیکنان با غیرت استقلالی که با جان و دل برای استقلال به میدان رفتند تشکر می‌کنم. بیشتر از همه از هواداران عاشق، پرشور و فهیم استقلالی که در سرما و گرما، تساوی و باخت و برد در کنار تیم بودند بسیار بسیار سپاسگزارم.

این فصل تجربه‌ی ارزنده‌ای برای خودم بود؛ شرمنده‌ام اگر اسباب ناراحتی خانواده‌ام را فراهم کردم. مطمئناً فصل بعد را با نگرش تازه‌ای آغاز می‌کنم. شاید کمتر از فوتبال بنویسم، اما دست از طلب بر‌نمی‌دارم. شما هم برندارید و استقلال را با تمام توان حمایت کنید تا قهرمان بشه. 

شاید امشب سپاهان امیرخان قلعه‌نویی قهرمان بشه. اگر اینطور بشه این اولین جام امیرخان قلعه‌نویی بعد از ترک استقلاله



Sunday, May 12, 2019

تو هیچوقت تنها گام برنخواهی داشت


یک بازی باقی‌مانده تا پایان فصل ۲۰۱۸-۲۰۱۹ جزیره. هنوز کسی نمی‌داند کدام تیم قهرمان می‌شود لیورپول یا من سیتی؟ آنها فقط یک امتیاز با هم فاصله دارند. آرزوی تمام هواداران لیورپول در سراسر دنیا قهرمانی تیم پر‌افتخارشان است. آیا لیورپول پس از بیست و نه سال قهرمان لیگ برتر می‌شود؟ آنها این فصل بی‌نظیر بودند. هواداران عاشق این تیم هستند. برای ما مسلمانان افتخاریه که دو مسلمان دو ضلع از سه ضلع خط حمله لیورپول را تشکیل می‌دهند: محمد و سادیو. 

ایرانی‌ها این فصل لیگ جزیره را با دقت بیشتری دنبال کردند؛ بعد اینکه انصاری‌فرد و جهانبخش به جزیره پیوستند. علی‌رضا جهانبخش که فصل قبل تو آلکمار خوش درخشید و آقای گل شد، هنوز تو برایتون گل نزده، یعنی امشب گل می‌زنه؟ 


دو روز پیش تولدم بود. یادتونه چند سال پیش یکی از آرزوهای تولدم نوشتن یک کتاب بود؟ راستش پارسال یکی از چالش‌هام نوشتن یک رمان در سی روز بود و به قول مت کاتس من نوشتمش. یک داستان فانتزی تخیلی درباره‌ی چند تا دوست که یکیشون فوتبالیست بود. اسم فوتبالیسته علی‌رضا بود و واقعیتش وقتی که داستان را می‌نوشتم مبهوت گل‌زنی علی‌رضا جهانبخش در اروپا شده بودم. خلاصه داستانم ربطی به زندگی واقعی جهانبخش نداشت اما از موفقیت او الهام گرفته بود. امیدوارم جهانبخش این فصل را خوب تمام کند و فصل بعد با گلهای زیبایش ایرانی‌ها را به وجد بیاورد.


Tuesday, April 16, 2019

شما همیشه قهرمانید



قهرمانان را دوست دارم، اما می‌خواهم قهرمان زندگی خودم باشم؛ شعارم گرچه کنار وبلاگم نیست قطب‌نمای زندگیمه. امشب قهرمانان زندگیم مسابقه دارند، امیدوارم پیروز میدان باشند.


Tuesday, January 29, 2019

رویاها رو دوباره می‌سازیم


بی‌مقدمه، با خداحافظی کارلوس کی‌روش مخالفم. رویاها ادامه دارند، آن‌ها رو دوباره می‌سازیم. 

ژاپن و قطر به فینال رفتند، درستش این بود که ایران و امارات به فینال برسند، اما نشد که بشه. فک کن برای امارات، فینالیست نشدن چقدر تلخ‌تر از ما بوده، خب آنها میزبان هستند. اتفاقی است که افتاده. دیروز از دست رفت، چرا فرداها رو با تصمیمی اشتباه از دست بدیم؟

به ژاپن و قطر تبریک می‌گویم. دیروز دل شکسته بودم، ژاپن تیم خوبیه، اما ایران حریفش می‌شد. تقصیر سرمربی نبود، یه سری حوادث پیش‌بینی نشده رخ داد. به هرحال من حرف آخر رو اول زدم، کی‌روش سرمربی خوبیه برای تیم ایران. خود دانید.



می‌دانید یکی از مزایای فینالیست نشدن چیه؟ همدردی با بیست و یک تیم دیگه. 

رویاها ادامه دارند، رویاها رو ادامه می‌دیم.


پ ن:  چقدر بزرگ شدم؛ وقتی استقلال از العین باخت یک ماه خوابم نبرد. اما از آن شب آنقدر شکست خوردم و پیروز شدم، که می‌دانم این شکست هم به پیروزی تبدیل می‌شود.

Sunday, January 27, 2019

Friday, November 30, 2018

چشم به راه روزهای خوب





   چشم به راه روزهای خوب بودن عادت همیشگی ماست


«مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست
یا شــــب و روز به جز فـــــکر توام کاری هست»
سلام، امروز سی‌ام نوامبره، فردا هم تولد دسامبره؛ آخ جون، روزهای کریسمسی داره از راه می‌رسه!
 این جمعه در‌ آفتاب پاییزی می‌درخشید، برخلاف جمعه‌ی قبل که پیوسته‌ باران می‌بارید. «بلک فرایدی» بود و روز بعد از جشن شکرگزاری. خودکار برداشتم تا برایت نامه بنویسم که توجهم رفت به گفتگوی باران با شیشه‌ی پنجره.
 دیدم باران نامه‌ قشنگ‌تری می‌نویسد، نامه‌ی زندگی، سپاسگزاری و سپاسگزاری. نشستم به تماشای باران و همراه با قطراتش تک‌تک داشته‌های زندگیم را شمردم. دیدم چقدر خوشبخت‌تر از سال قبل هستم به واسطه‌ی حضور‌ انسان‌های دوست‌داشتنی و قهرمانی که امسال به زندگیم قدم گذاشتند ـــ حالا دست‌کم سیصد، چهارصد تا فوتبالیست را می‌شناسم که سال قبل نمی‌شناختم:)ــــ به دلیل حفظ دوستان دیرینم، به خاطر خانواده‌ی فوق‌العاده مهربانی که با اخلاقم می‌سازند، به خاطر خدای بزرگ و بخشنده و به بسیاری دلایل دیگر چقدر سپاسگزار و چقدر خوشبختم.

البته به کاستی‌های زندگیم هم فکر کردم. درست است که روز شکرگزاری بنا نیست به نداشته‌ها فکر کرد، اما وقتی شکردان‌مان خالی از شِکَر است سخت‌ است به نداشته‌ها فکر نکرد. امسال هرچه سال حاصلخیزی بودـــ بوته‌هایی که کاشتیم هنوز سبزندـــ سال اقتصادی پر رونقی نبود و وضعیت اقتصادی خانواده‌ها گواه این ادعا بوده و هست.


خودم که امسال را سال بی بستنی نامگذاری کردم، چون کمترین تعداد بستنی‌های عمرم را تابستان امسال خوردم! کاش تو سال بی‌ بستنی از بستنــــــــــــ ـی هم خبری نبود. اما همان‌طور که مستحضری سران ایالات متحده علی‌الخصوص رئیس‌جمهور ترامپ فقط به بستن و بستن و بستن فکر می‌کنند. امیدوارم دونالد ترامپ که همگان معترفند اقتصادان بزرگیست در سال جدید اقتصادی‌تر ببیند و با ملت ایران رحیم‌تر و نرم‌تر تا کند، درست مثل رونالدو.


گفتم فوتبال، یادم آمد که موقع شکرگزاری، سپاس ویژه‌ای برای درخشش فوتبال ایران و فوتبالیست‌های ایرانی در سال ۲۰۱۸ داشتم. تیم ملی در جام جهانی نتایج رضایت‌بخشی کسب کرد. تیم استقلال و پرسپولیس نیز در لیگ قهرمانان آسیا تا مراحل بالا صعود کردند و تیم پرسپولیس برای نخستین بار به فینال راه یافت. در ضمن بسیاری از فوتبالیست‌های ایرانی در لیگ‌های معتبر اروپایی خوش درخشیدند، حیف که علیرضا بیرانوند مرد سال آسیا نشد و ورود خانواده‌ها هم به ورزشگاه‌های ایران هنوز آزاد نشده است! اما برای سربلندی فوتبال ایران خدا را سپاس می‌گویم و امیدوارم سال بعد با درایت و تیزهوشی سرمربی تیم ملی، کارلوس کی‌روش، تیم ملی قهرمان آسیا شود. می‌بینی من ممکنه از نوشتن دست بردارم، اما هرگز از آرزوهای قشنگ دست برنمی‌دارم.


«گل خندان که نخندد، چه کند؟
علم از مشــک نبندد، چه کند؟»
خب، تا یلدا و کریسمس چند هفته‌ای دیگر باقی‌ است. امیدوارم از لحظه‌ لحظه‌ی واپسین روزهای پاییز لذت ببری و برای حال خوش مردم ایران و جهان و زمستانی پربرکت و پررونق دعا کنی. می‌بینی در اثر همراهی با روح‌های بزرگ و دلاور، احساس آرامش و جرئت بیشتری می‌کنم و با وجود اعتصابات، تعطیلی‌ کارخانه‌ها، افزایش زندانی‌های سیاسی، فیلتر تلگرام و ... کمتر ناله سر می‌دهم. باشد که منم بشود مثل باران و ترانه‌های قشنگ‌تری بنویسم؛ هفته‌ی قبل که آنقدر نوشت، نوشت و نوشت که تمام آلودگی‌ها و ناپاکی‌ها را از خیابان‌های شهر زدود و حرف‌های مرا از دهن انداخت طوری‌که بی‌خیال نامه‌نگاری شدم. دیگر تاریک شده و هنوز اثری ازش نیست، شاید اما به زودی پیداش بشه.

«سرش همواره بالا بود و در چشمانش نور خداوندی موج می‌زد.»
​                                                                                 ــــمسیح فرزند انسان 


M.T :)                                 
«​گر تو فارغی از حال دوستان، یارا
 فراغت از تو میسر نمی‌شود ما را​»





Friday, July 27, 2018

Recent Posts

My Blog List

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text Widget

Copyright © iIslandbooks | Powered by Blogger

Design by Anders Noren | Blogger Theme by NewBloggerThemes.com