OPHELIA, Queen of Denmark.

​

سلام

اولین درس امروز ، کارهای نیمه تمامت را تمام کن

درست قبل از نوشتن این نامه، نقل قولی را از نویسنده ای سرشناس خواندم که از جهتی شبیه من بود، او گفته بود نوشته های ناتمام زیادی دارم ، و به این نتیجه رسیده ام که تنها دلیل منتشر نکردن مطالبم ترس از قضاوت دیگران است.

نکته ی جالبی بود، من به این موضوع توجه نکرده بودم ( البته دیروز حس کردم ، وقتی مطلبی را تایپ می کنم ، انگار که باری از دوشم برداشته شده است ) بنابراین زین پس کوشش می کنم هر بار داستانی را شروع کردم این نکته را به یاد داشته باشم ، به خودم می گویم از داوری دیگران نترس و افکارت را منتشر کن.

واقعاً صبحم را با نصیحت و پیشنهاد فوق العاده ارزشمندی شروع کردم ، مگر نه؟ امیدوارم برای شما هم همین طور بوده باشد.

 

--------------------------------------------------------

Towards the end of the Christmas vacation. Exact date unknown
Dear Daddy-Long-Legs,Is it snowing where you are? All the world that I see from my tower is draped in white and the flakes are coming down as big as pop-corns. It's late afternoon--the sun is just setting ( a cold yellow color) behind some colder violet hills, and I am up in my window seat using the last light to write to you.

Your five gold pieces were a surprise! I'm not used to receiving Christmas presents. You have already given me such lots of things--everything I have, you know --that I don't quite feel that I deserve extras. But I like them just the same. Do you want to know what I bought with my money?

اسم

flake تکه های کوچک ( برف و غیره)، برفک ، برفک تلویزیون ، جرقه ، فلس
----------------------------

فعل

to drape با پارچه پوشاندن، با پارچه مزین کردن

to deserve  شایسته بودن ، لایق بودن، استحقاق داشتن
to flake پوسته پوسته شدن

اواخر تعطیلات کریسمس، تاریخ دقیق ناشناخته است.
---------------------------------------------------------

بابا لنگ دراز عزیز،

برف می بارد، شما کجا هستید؟ دنیایی را که من از پنجره ی اتاقم به تماشایش نشسته ام، پوشیده از برف سفید است. پرک های برف به بزرگی گل خشخاش در هوا سرگردانند، آفتاب دارد به غروب می نشیند و پرتو آن از پشت کوههای کبود ، زرد روشن و اکلیلی به نظر می آید.

من کنار پنجره ی اتاقم نشسته ام و دارم از آخرین پرتو روز لذت می برم و این نامه را برای شما می نویسم . پنج سکه طلایی را که برای من فرستاده بودید خیلی غیر منتظره بود، تاکنون عادت نداشته ام که کسی به من عیدی بدهد، شما خیلی چیزها به من داده اید که سابقه نداشته است، به عبارت دیگر حالا من هر چه دارم از شما دارم.

احساس می کنم شایسته ی این همه الطاف شما نیستم . اما با این وجود از دریافت سکه های طلا غرق شادی شدم . دوست دارید بدانید با آن پولها چه کار کردم؟

____________________

2 فوریه

بابا لنگ دراز عزیز

جیمی مک براید یک پرچم پرینستون برای من فرستاده است که تمام دیوار اتاق را می پوشاند.

خب ، از اینکه مرا از یاد نبرده تشکر می کنم. اما هر چه فکر کردم که این پرچم به چه دردی می خورد عقلم به جایی نرسید. سالی و جولیا نمی گذارند آن را به دیوار نصب کنم.

امسال اثاث اتاق ما قرمز است، ببینید چقدر جالب می شود اگر نارنجی و سیاه به رنگ قرمز اضافه شود. اما پارچه این پرچم از جنس نمد یا ماهوت است. خیلی گرم است، حیف است آن را خراب کنم، شما فکر می کنید اگر یک حوله ی حمام از آن درست کنم بد می شود؟ حوله حمام من آب رفته و به درد نمی خورد.

به تازگی در مورد درس هایم چیزی برای شما ننوشته ام. خب ، اگر چه در نامه هایم راجع به درس چیزی نمی نویسم اما مرتب درس می خوانم خیلی مشکل است که آدم یک زمان بخواهد پنج موضوع و پنج درس را یک جا یاد بگیرد.

استاد شیمی می گوید:

-دانشجوی واقعی کسی است که جزئیات را به طور دقیق بخواند.

استاد تاریخ می گوید:

-دقت کنید و مغز خود را با خواندن جزئیات خراب نکنید. فقط آن قدر بخوانید که کلیات را یاد بگیرید.

خب، بابا جان، اگر شما جای من بودید چطور می توانستید هر دو استاد را راضی نگاهدارید. خب، من نظر استاد تاریخ را بیشتر قبول دارم. اگر من بگویم که " ویلیام فاتح" در سال 1492 آمد و یا اینکه " کریستف کلمب" کشور آمریکا را در سال 1100 یا 1066 یا نمی دانم چه وقت کشف کرد، این دیگر حرف های حاشیه است و استاد هم به آنها توجه نمی کند.

سر درس تاریخ ما احساس آسودگی می کنیم. اما سر درس شیمی این طور نیست، زنگ شیمی را زدند ، حالا باید به آزمایشگاه برویم و در مورد املاح و اسیدها بحث و بررسی کنیم. جلو روپوش من با اسید کلریدریک به اندازه ی یک بشقاب سوراخ شده، اگر فرضیه های شیمی درست باشد، من باید با محلول آمونیاک قوی این سوراخ را خنثی کنم ، مگر نه؟

هفته ی آینده امتحانات شروع خواهد شد. چه کسی می ترسد؟

جودی

_________________

5th March Dear Daddy-Long-Legs,

There is a March wind blowing, and the sky is filled with heavy, black moving clouds. The crows in the pine trees are making such a clamor! It's an intoxicating, exhilarating. CALLING  noise. You want to close your books and be off over the hills to race with the wind.

We had a paper chase last Saturday over five miles of squashy 'cross country. The fox ( composed of three girls and a bushel or so of confetti ) started half an hour before the twenty-seven hunters. I was one of the trail led over a hill, through a cornfield, and into a swamp where we had to leap lightly from hummock to hummock. Of course half of us went in ankle deep. We kept losing the trail, and we wasted twenty-five minutes over that swamp. Then up a hill through some woods and in at a barn window! The barn doors were all locked and the window was up high and pretty small. I don't call that fair, do you?

But we didn't go through; we circumnavigated the barn and picked up the trail where it issued by way of a low shed roof on to the top of a fence. The fox thought he had us there, but we fooled him. Then straight away over two miles of rolling meadow, and awfully hard to follow, for the confetti was getting sparse. The rule is that it must be at the most six feet apart, but they were the longest six feet I ever saw. Finally, after two hours of steady trotting, we tracked Monsieur Fox into the kitchen of Crystal Spring ( that's a farm where the girls go in bob sleighs and hay wagons for chicken and waffle suppers ) and we found the three foxes placidly eating milk and honey and biscuits. They hadn't thought we would get that far; they were expecting us to stick in the barn window.

Both sides insist that they won. I think we did, don't you? Because we caught them before they got back to the campus. Anyway, all nineteen of us settled like locusts over the furniture and clamored for honey. There wasn't enough to go round, but Mrs. Crystal Spring ( that's our pet name for her; she's by rights a Johnson ) brought up a jar of strawberry jam and a can of maple syrup-- just made last week--and three loaves of brown bread.

We didn't get back to college till half-past six--half an hour late for dinner--and we went straight in without dressing, and with perfectly unimpaired appetites! Then we all cut evening chapel, the state of our boots being enough of an excuse.
I never told you about examinations. I passed everything with the utmost ease--I know the secret now, and am never going to fail again. I shan't be able to graduate with honors though, because of that beastly Latin prose and geometry Freshman year. But I don't care. Wot's the hodds so long as you're 'appy? (That's a quotation. I've been reading the English classics.)

Speaking of classics, have you ever read Hamlet? If you haven't, do it right off. It's PERFECTLY CORKING.  I've been hearing about Shakespeare all my life, but I had no idea he really wrote so well; I always suspected him of going largely on his reputation.

 I have a beautiful play that I invented a long time ago when I First learned to read. I put myself to sleep every night by pretending I'm the person ( the most important person ) in the book I'm reading at the moment.

At present I'm Ophelia--and such a sensible Ophelia! I keep Hamlet amused all the time, and pet him and scold him and make him wrap up his throat when he has a cold. I've entirely cured him of being melancholy. The king and Queen are both dead--an accident at sea; no funeral necessary--so Hamlet and I are ruling in Denmark without any bother. We have the kingdom working beautifully. He takes care of the governing, and I look after the charities. I have just founded some first-class orphan asylums. If you or any of the other Trustees would like to visit them, I shall be pleased to show you through. I think you might find a great many helpful suggestions. I remain, sir,

Yours most graciously,
OPHELIA, Queen of Denmark.

M.T

Read More

I Can Neutralize The Valleys of Life With My Salt

​

سلام

یک هفته ی تازه

و یک شروع دوباره

پرش موفقی داشته باشید

-----------------------

Saturday
Sir,

I have the honor to report fresh explorations in the field of geometry. On Friday last we abandoned our former works in parallelepiped and proceeded to truncated prisms. We are finding the road rough and very uphill.


Sunday

The Christmas holiday begin next week and trunks are up. The corridors are so filled up that you can hardly get through, and everybody is so bubbling over with excitement that studying is getting left out. I'm going to have a beautiful time in vacation; there's another Freshman who lives in Texas staying behind, and we are planning to take long walks and if there's any ice-- learn to skate. Then there is still the whole library to be read-- and three empty weeks to do it in!

Goodbye, Daddy, I hope that you are feeling as happy as am.

Yours ever,
Judy

PS. Don't forget to answer my question. If you don't want the trouble of writing, have your secretary telegraph. He can just say:
                                                    Mr. Smith is quite bald,
                                     or
                                                   Mr. Smith is not bald,
                                     or
                                                  Mr. Smith has white hair.
And you can deduct the twenty-five cents out of my allowance.
Goodbye till January--and a merry Christmas!

شنبه
-----

عالیجناب،

با کمال افتخار اجازه می خواهد کشفیات خود را در زمینه ی هندسه به اطلاع آن جناب برساند.

جمعه ی گذشته ما مطالعات خود را در مورد متوازی السطوح به پایان رسانیدیم و به تحقیق در مورد منشور ناقص مشغول شدیم. البته تحقیق و مطالعه در این زمینه بسیار سخت و دشوار به نظر می آید.

یکشنبه
--------

تعطیلات کریسمس هفته ی آینده شروع خواهد شد، دخترها از همین حالا چمدان های خود را بسته اند و در راهرو گذاشته اند. بطوریکه عبور در راهرو بسیار به سختی انجام می گیرد. صدای هیاهو و خنده همه از هر اتاقی شنیده می شود، همه دست از درس خواندن و مطالعه کردن کشیده اند . غیر از من یک دختر دیگر در مدرسه خواهد ماند. ما با هم قرار گذاشته ایم که یک برنامه پیاده روی و قدم زدن ترتیب بدهیم و اگر یخ باشد سر سره یاد بگیریم . وانگهی خواندن چندین کتاب نیز جزو برنامه ما خواهد بود.

خدانگهدار بابا،

امیدوارم شما هم مثل من احساس شادمانی کنید.

ارادتمند همیشگی

جودی

( پیوست نامه )

راستی یادتان باشد که پاسخ پرسش های مرا بدهید، اگر خودتان مایل به این کار نیستید ، خواهشمندم دستور بفرمایید تا منشی شما این کار را بکند. اگر از طریق تلگرام پاسخ بدهید هم اشکالی ندارد.

سر آقای اسمیت طاس نیست.

یا

سر آقای اسمیت طاس است.

یا

موهای آقای اسمیت سفید است.

در ضمن می توانید 25 سنت پول تلگرام را از ماهانه ی من کسر بفرمایید.

تا ژانویه خدانگهدار
عید شما مبارک

--------------------------------------------

20 ژانویه. بابا لنگ دراز عزیز

تا حالا دختر کوچولوی شیرینی را دیدید که از مهد دزدی کرده باشد ؟

شاید اون من باشم. اگر این یک رمان بود، آخر داستان چی می شد؟

حل این مسأله ساده می شد. این خنده دار است که آدم خودش نداند چه کسی هست، خیلی شاعرانه هست. خیلی چیزها احتمال دارد، شاید من یک آمریکایی نباشم، خیلی ها نژادشان به هیچ عنوان آمریکایی نیست.

ممکن است جد من رمی بوده است، شاید هم من دختر یک مرد دزد دریایی باشم، ممکن است پدرم یک تبعیدی روسیه بوده و شاید جای من در زندانهای سیبری است. شاید که کولی باشم. این امکانش بیشتر است که من یکی کولی زاده باشم، چون رفتار و افکار من خیلی کولی وار است. اما تاکنون فرصت شکفتن تمام آنها پیش نیامده است.

درباره ی افتضاحی که در جان گریز به بار آوردم چیزی شنیده اید؟ من از پرورشگاه فرار کردم چون نان شیرینی دزدیده بودم، آنها مرا تنبیه کرده بودند، شرح آن به تفصیل در دفتر مخصوص نوشته شده و هر اعانه دهنده ای می تواند آن را بخواند.

اما بابا جان انصاف بدهید، اگر شما دختر بچه گرسنه و یتیمی را که فقط 9 سال دارد در آشپزخانه تنها بگذارید تا کارد تیز کند و بغل دستش هم نان شیرینی تازه بگذارید، آن وقت چه انتظاری دارید؟

بعد وقتی که ناگهان سر برسند و ببینند که دامن و دهانش پر از خرده نان شیرینی است، بازویش را به حالت عصبی بکشند و توی گوشش بزنند و سرشام او را گرسنه از پشت میز بلند کنند و بعد جلوی همه بگویند چون دزدی کرده نباید دسر بخورد، خب حق بدهید ، شما اگر جای من بودید فرار نمی کردید؟

من فقط چهار مایل فرار کرده بودم که مرا گرفتند، برگرداندند . تا یک هفته زنگهای تفریح که بچه ها بازی می کردند مرا به تیر می بستند.

ای داد و بیداد زنگ کلیسا را زدند ، بعد از کلیسا باید در یک کمیته شرکت کنم، بابا معذرت می خواهم می خواستم نامه ی جالبی بنویسم.

شب بخیر باباجان عزیز

جودی

( پیوست نامه )

من هر که هستم این مسلم است و جای تردید نیست که چینی نیستم.

-----------------------------------------------

4th February Dear Daddy-Long-Legs,

Jimmie McBride has sent me a Princeton banner as big as one end of the room; I am very grateful to him for remembering me, but I don't know what on earth to do with it. Sallie and Julia won't let me hang it up; our room this year is furnished in red, and you can imagine what an effect we'd have if I added orange and black. But it's such nice, warm, thick felt, I hate to waste it. Would it be very improper to have it made into a bath robe? My old one shrank when it was washed.

I've entirely omitted of late telling you what I am learning, but though you might not imagine it from my letters, my time is exclusively occupied with study. It's a very bewildering matter to get educated in five branches at once.

'The test of true scholarship,' says Chemistry Professor, 'is a painstaking passion for detail.'

'Be careful not to keep your eyes glued to detail,' says History Professor. 'Stand far enough away to get perspective of the whole.'

You can see with what nicety we have to trim our sails between chemistry and history. I like historical method best. If I say that William the Conqueror came over in 1942, and Columbus discovered America in 1100 or 1066 or whenever it was, that's a mere detail that Professor overlooks. It gives a feeling of security and restfulness to the history recitation, that is entirely lacking in chemistry.

Sixth-hour bell--I must go to the laboratory and look into a little matter of acids and salts and alkalies. I've burned a hole as big as a plate in the front of my chemistry apron, with hydrochloric acid. If the theory worked, I ought to be able to neutralize that hole with good strong ammonia, oughtn't I?

Examinations next week, but who's afraid?

Yours ever,
Judy

M.T

Read More

I have a very Wandering spirit !!

سلام ، صبح بخیر

امیدوارم جمعه ی خوبی را کنار خانواده و دوستان سپری کنید

-------------------------------------------------------------

Now, I know all of these things and a lot of others besides, but you can see how much I need to catch up. And oh, but it's fun! I look forward all day to evening, and then I put an 'engaged' on the door and get into my nice red bath robe and furry slippers and pile all cushions behind me on the couch, and light the brass student lamp at my elbow, and read and read and read one book isn't enough. I have four going at once. Just now, they're Tennyson's poems and Vanity Fair and Kipling's Plain Tales and--don't laugh--Little Women. I find that I am the only girl in college who wasn't brought up on Little woman. I haven't told anybody though ( that WOULD stamp me as queer ) . I just quietly went and bought it with $1.12 of my last month's allowance; and the next time somebody mentions pickled limes, I'll know what she is talking about!

( Ten o'clock bell. This is a very interrupted letter.)

اما حالا همه ی اینها را بعلاوه ی خیلی چیزهای دیگر یاد گرفته ام و خوانده ام . با این وجود ، باور بفرمایید باز هم باید تلاش کنم تا به پای دیگران برسم اما از طرفی هم خیلی برایم لذت دارد که تمام روز را به امید شب به سر کنم تا روی ورق کاغذ بنویسم " مزاحم نشوید" و روی در بگذارم. بعد لباس خواب قرمز نو خودم را بپوشم کفش های سرپایی خز دارم را به پا کنم ، تمام ناز بالش ها را پشت سرم روی تخت بچینم و چراغ پایه ی برنجی کنار تخت را روشن کنم و شروع کنم به خواندن و بخوانم ، و بخوانم و بخوانم. چه لذتی دارد.

حتی یک کتاب کافی نیست ، من یکجا چهار کتاب می خوانم. کتابهایی که حالا دارم می خوانم اینهاست:

- اشعار تنیسون
- ونی تی خوب
- داستانهای ساده کیپلینک
و نخندید آخریش " زنان کوچک " است.

فکر می کنم من تنها دختر دانشکده هستم که تاکنون کتاب " زنان کوچک " را نخوانده بود ، این موضوع را هم تاکنون به کسی نگفته ام( وگرنه تهمت زشت به من می زنند) من خیلی بی سرو صدا رفتم و آن را یک دلار و دوازده سنت از آخرین پول تو جیبی ماهانه ام خریدم. دفعه ی دیگر اگر کسی گوشه ای از این حرفها بزند ، من زود متوجه می شوم که دارد در چه موردی صحبت می کند.

( زنگ ساعت ده زده شد، این نامه ناجوری بود

--------------------------------------------------

شنبه ساعت 6:30

بابای عزیز

من امروز پیاده به شهر رفتم . باران سیل آسا می بارید. من زمستان را با برف دوست دارم و نه با باران.

عموی خیلی مهربان جولیا بعد از ظهر با یک جعبه ی 5 پوندی شکلات وارد شد. ( ملاحظه می فرمایید هم اتاق بودن با جولیا دارای چه اهمیت هایی است) این دخترک یتیم و بی پدر و مادر خیلی مورد توجه پندلتون ها قرار گرفته است. به خاطر این که این جناب پندلتون با من چای بخورد، حاضر شده که با قطار بعدی سفر کند، اما من هم به سختی توانستم از ایشان دعوت کنم که با هم چای بخوریم.

به طور کلی پذیرایی از پدر بزرگ مشکل است. حالا اگر عمو باشد بیشتر مشکل است. اما پذیرایی از برادر و پسر خاله که از محالات به حساب می آید.

جولیا ناچار شد در مقابل یک آقا قسم بخورد که آقای پندلتون عموی اوست و حاضر شد این موضوع را بنویسد و به طور رسمی امضا کند.( ملاحظه می فرمایید که اطلاعات حقوقی بنده هم بالا رفته است)

با این وچود اگر رئیس دانشکده دیده بود که عموی جولیا این قدر جوان و خوشگل است فکر نکنم من کاری از پیش می بردم.

اما به هر حال ما چای و ساندویچ و نان سیاه و پنیر سوئیسی را با هم خوردیم و آقای پندلتون در درست کردن ساندویچ به من کمک کرد . چهار تکه از آن ساندویچ را خودش خورد

.من به ایشان عرض کردم که تابستان گذشته را در لاک ویلو بوده ام ، مدتی در مورد خانم سمپل با هم صحبت کردیم. بعد حرف اسب ها ، گاوها و جوجه ها پیش آمد ، اسب هایی که هنگام خردسالی آقای پندلتون آنجا بوده اند، هه مرده اند . غیر از " گرور"که آن روزها شازده به دنیا آمده بود و حالا آنقدر پیر شده که فقط به چراگاه می رود و لنگان راه می رود.

آقای پندلتون پرسید آیا هنوز نانهای شیرمال را توی یک کماچدان زیر یک بشقاب آبی در طبقه ی زیر آشپزخانه می گذارند یا جای دیگر پنهان می کنند؟

پرسیدند: آیا در چراگاه زیر تل سنگها یک لانه ی کبوتر هست یا نیست؟ من در جواب سؤالهایش گفتم هست. آماسی آن روز یکی از کبوترهای چاق را گرفت. فکر می کنم این کبوتر بیست و پنجمین بچه ی آن کبوتر باشد که آقای جروی در زمان بچگی با آنها بازی می کرده است

من اقای پندلتون را آقای جروی صدا زدم و فکر نکنم از این موضوع ناراحت شده باشد. جولیا می گفت : هرگر عمو را اینقدر سرحال و شاد ندیده است.

چون خیلی راحت هم نمی شد با عمو پندلتون کنار آمد و با او حرف زد. اما جولیا از آداب معاشرت سررشته ندارد و سیاست هم ندارد. با مردها کنار آمدن سیاست و دانایی لازم دارد، اگر آدم رگ خوابشان را پیدا کند آن وقت رام و آرام می شوند و اگر اشتباه کند مثل گربه چنگ می زنند.

حالا ما داریم داستان " مری باشکر سف" را می خوانیم . داستانش عجیب است . به این قسمت آن توجه فرمایید:

دیشب چنان اسیر نومیدی شده بودم که ناله ام بلند شد ، سرانجام ساعت سالن غذاخوری را برداشتم و به دریا افکندم.

بابا اگر نبوغ آدم را به چنین روزی مبتلا می کند ، من که امیدوارم هرگز نانغه نشوم. الله اکبر ، دارد سیل از آسمان می بارد. فکر می کنم امشب باید شناکنان به کلیسا بروم.

دوستدار همیشگی شما

جودی

----------------------------------------------------

​

20th Jan. Dear Daddy-Long-Legs,

Did you ever have a sweet baby girl who was stolen from the cradle in infancy?

Maybe I am she! If we were in a novel, that would be the denouement, wouldn't it?

It's really awfully queer not to know what one is--sort of exciting and romantic. There are such a lot of possibilities. Maybe I'm not American; lots of people aren't. I may be straight descended from the ancient Romans, or I may be a Viking's daughter, or I may be the child of a Russian exile and belong by right in a Siberian prison, or maybe I'm a Gipsy--I think perhaps I am. I have a very WANDERING spirit, though I haven't as yet had much chance to develop it.

Do you know about that one scandalous blot in my career the time I ran away from the asylum because they punished me for stealing cookies?

It's down in the books free for any Trustee to read. But really, Daddy, what could you expect? When you put a hungry little nine-year girl in the pantry scouring knives, with the cookie jar at her elbow, and go off and leave her alone; and then suddenly pop in again, wouldn't you expect to find her a bit crumby? And then when you jerk her by the elbow and box her ears, and make her leave the table when pudding comes, and tell all the other children that it's because she's a thief, wouldn't you expect her to run away?

I only ran four miles. They caught me and brought me back; and every day for a week I was tied, like a naughty puppy, to a stake in the back yard while the other children were out at recess.

Oh, dear! There's the chapel bell, and after chapel I have a committee meeting. I'm sorry because I meant to write you a very entertaining letter this time.


Auf Wiedersehen Cher Daddy, Pax tibi!
Judy

PS. There's one thing I'm perfectly sure of I'm not a Chinaman.

--

M.T

Read More

Mercy! But I like winter with snow

سلام ، صبح بخیر

 Merry Christmas

----------------------------------------

9.45 p.m.

I have a new unbreakable rule: never, never to study at night no matter how many written reviews are coming in the morning. Instead, I read just plain books--I have to, you know, because there are eighteen blank years behind me.

 You wouldn't believe, Daddy, what an abyss of ignorance my mind is; I am just realizing the depths myself. The things that most girls with a properly assorted family and a home and friends and a library know by absorption, I have never heard of. For example: I never read Mother Goose or David Copperfield or Ivanhoe or Cinderella or Blue Beard or Robinson Crusoe or Jane Eyre or Alice in Wonderland or a Word of Rudyard Kipling. I didn't know that Henry the Eighth was married more than once or that Shelley was a poet. I didn't Know that people used to be monkeys and the Garden of Eden was a beautiful myth. I didn't know R. L. S. stood for Robert Louis Stevenson or George Eliot was a lady. I had never seen a picture of the 'Mona Lisa' and ( it's true but you won't believe it) I had never heard of Sherlock Holmes.

صفت

assorted مناسب ، جور شده، در خور 

ساعت 9:45 دقیقه ی بعد از ظهر
________________________


من با خودم عهدی بسته ام که هرگز آن را نخواهم شکست. که هر چقدر تکلیف مدرسه داشته باشم هرگز، هرگز شب انجام ندهم. به جای آن کتاب های معمولی می خوانم، خیلی مورد احتیاج است.

چون من هجده سال را هیچ و پوچ تلف کرده ام و باید جبران آن سالها را بکنم. حالا من متوجه گردیده ام که مرتکب خطای بدی شده ام.

من تاکنون از تمام وظایفی که یک دختر با پدر و مادر برای خود قائل است که باید انجام دهد و یاد بگیرد غافل بوده ام.

برای مثال من تاکنون هرگز کتابهای : " مادر غاز ابله " "دیوید کاپرفیلد" یا " آیوانهو" یا " سیندرلا"  " ریش آبی " یا " رابینسون کروزوئه" یا " جین ایر" یا " آلیس در سرزمین عجایب" یا حتی یک کلمه از " رودیارد کیپلینگ" را نخوانده ام.

برای مثال من نمی دانستم که " هنری هشتم " بیشتر از یک زن گرفته است و یا اینکه " شلی" شاعر بوده است.

من نمی دانستم که انسان از اول میمون بوده و یا اینکه بهشت بیشتر از یک افسانه ی قشنگ نیست.

نمی دانستم که ر-ل-س مخفف " رابرت لوئی استیونسن " است ، یا اینکه "جرج الیوت" خانم بوده است. من هرگز تصویر " مونا لیزا" را ندیده ام و می خواهید باور کنید می خواهید باور نکنید من هرگز نامی از " شرلوک هولمز" نشنیده بودم

-----------------------------------

دروازه ی سنگی

ورستر، ماساچوست

31 دسامبر

بابا لنگ دراز عزیز،

می خواستم خیلی زودتر از حالا نامه بنویسم و به خاطر چکی که برای عیدی فرستاده بودید تشکر کنم. اما زندگی در خانه ی سالی خیلی خیلی مرا مشغول کرده بود . به طوری که حتی دو دقیقه وقت پیدا نمی کنم که بنشینم و کاغذ بنویسم.

من یک لباس نو خریده ام، به لباس نو احتیاج نداشتم ، اما خوشم آمد خریدم. این عیدی من است که امسال بابا لنگ دراز به من داده است.

خانواده ام تنها سلام و تبریک فرستاده اند. من تعطیلات را دارم با سالی می گذرانم و خیلی به من خوش می گذرد.

خانه ی آنها آجری است. آجری قدیمی حاشیه این آجرها با رنگ سفید تزیین شده و از خیابان اصلی هم فاصله دارد. این خانه درست شبیه آن خانه هایی است که وقتی در پرورشگاه جان گریز بودم از پشت پنجره با حسرت به آن ها نگاه می کردم، به هیچ عنوان نمی توانستم حدس بزنم که داخل آن چگونه است، آن روزها حتی امیدی هم نداشتم که داخل خانه ای را از نزدیک ببینم ، اما هر طوری بود به این آرزو رسیدم . همه چیز خیلی مرتب و منظم است. آدم احساس راحتی می کند، من همه اتاق ها را می گردم و حریضانه همه لوازم و اثاث اتاقها را نگاه می کنم.

محیط این خانه و زندگی برای تربیت و پرورش بچه معرکه است. به خصوص گوشه و کنارهایش برای بازی قایم باشک معرکه است. بخاری ها برای ذرت بو دادن و اتاق زیر شیروانی برای بازی در روزهایی که باران می بارد و نرده بان صاف برای سرسره بازی.

آشپزخانه ی منزل بزرگ است ، خوب آفتاب می گیرد، آشپز چاق و کپل و با نمکی دارند، سیزده سال است برای آنها کار می کند. هر روز هم یک تکه کیک برای بچه ها می پزد ، اما آنرا همیشه پنهان می کند.

حالا از افراد خانواده تعریف کنم. نمی شود باور کرد ، این خانواده خیلی با هم مهربان هستند. سالی ، پدر ، مادر، مادربزرگ و یک خواهر کوچک خیلی قشنگ که موهای سرش فری هست. یک برادر خوشگل دیگر هم دارد که همیشه فراموش می کند کفش هایش را پیش از ورود به اتاق تمیز کند. یک برادر بزرگ هم دارد که قد بلند است و نامش " جیمی" هست و دانشکده ی " پرینستون " می رود.

هنگام غذا خوردن سر میز خیلی به ما خوش می گذرد. همه می گویند و می خندند ، پیش از شروع به خوردن غذا همه دعا می خوانند ، این یک نوع شکرگزاری است که آدم دیگر ناچار نیست به خاطر یک لقمه نان از هر کسی تشکر کند، ( بابا، شاید من کافر باشم ، اما اگر شما هم یک عمر به اجبار شکرگزاری می کردید، آن وقت شما هم کافر می شدید.)

نمی دانم چطور تعریف کنم و چگونه همه ی کارهایی را که این مدت انجام  داده ام برایتان تعریف کنم.

آقای ماک براید صاحب کارخانه ای هست و برای شب عید درخت نوئل برای بچه کارگران درست کرده است. اتاق بزرگی مخصوص بسته بندی هدایا درست کرده بودند که با برگ های سبز آذین شده بود، من و سالی با هم هدایای عید را تقسیم کردیم.

بابا من وقتی با بچه های کوچولو رو به رو می شدم  احساسات عجیبی داشتم. گاهی احساس می کردم من یکی از کمک کنندگان پرورشگاه جان گریر هستم ، خیر خواه و با گذشت. طاقت نیاوردم و یکی از بچه های قشنگی را سر و صورتش از خوردن شیرینی چسبناک شده بود حسابی بوسیدم، اما فکر نکنم به نشانه ی کمک دست به پشت کسی زده باشم. دو روز بعد از کریسمس به خاطر من یک مجلس رقص برپا کردند.

این اولین مرتبه ای بود که من در یک مجلس رقص حاضر می شدم. مجلس رقص واقعی ، رقص های دانشکده که دخترها با هم می رقصند قبول نیست.

من یک لباس شب، اما دست اول پوشیدم. ار پارچه ی سفید بود. ( این لباس همان عیدی شما هست. خیلی متشکرم) با دستکش های بلند و کفش ساتن سفید. در این جشن و مهمانی دلخوشی من این بود که خانم لیپت اینجا نبود تا چپ چپ به من نگاه کند و ببیند که چگونه من و جیمی ماک براید با هم رقص را افتتاح کردیم.

خواهشمندم هر وقت که به جان گریر رفتید این را برایش تعریف کنید.

ارادتمند همیشگی شما

جودی آبوت

(پیوست نامه )

بابا، آیا شما به راستی ناراحت می شوید اگر من سرانجام به جای این که یک نویسنده ی خوب بشوم ، یک دختر خیلی معمولی بشوم؟

--------------------------------------

​

6.30, Saturday Dear Daddy,

We started to walk to town today, but mercy! how it poured. I like winter to be winter with snow instead of rain.

Julia's desirable uncle called again this afternoon--and brought a five-pound box of chocolates. There are advantages, you see, about rooming with Julia.

Our innocent prattle appeared to amuse him and he waited for a later train in order to take tea in the study. We had an awful lot of trouble getting permission. It's hard enough entertaining fathers and grandfathers, but uncles are a step worse; and as for brothers and cousins, they are next to impossible. Julia had to swear that he was her uncle before a notary public and then have the country clerk's certificate attached. (Don't I know a lot of law?) And even then I doubt if we could have had our tea if the Dean had chanced to see how youngish and good-looking Uncle Jervis is.

Anyway, we had it, with brown bread Swiss cheese sandwiches. He helped make them and then ate four. I told him that I had spent last summer at Lock Willow, and we had a beautiful gossipy time about the Samples, and the horses and cows and chickens. All the horses that he used to know are dead, except Grover, who was a baby colt at the time of his last visit--and poor Grove now is so old he can just limp about the pasture.

He asked if they still kept doughnuts in a yellow crock with a blue plate over it on the bottom shelf of the pantry--and they do! He wanted to know if there was still a woodchuck's hole under the pile of rocks in the night pasture--and there is! Amasai caught a big, fat, grey one there this summer, the twenty-fifth great-grandson of the one Master Jervis caught when he was a little boy.
I called him 'Master Jervie' to his face, but he didn't appear to be insulted. Julia says she has never seen him so amiable; he's usually pretty unapproachable. But Julia hasn't a bit of tact; and men, I find, require a great deal. They purr if you rub them the right way and spit if you don't. ( That isn't a very elegant metaphor. I mean it figuratively.)

We're reading Marie Bashkirtseff's journal. Isn't it amazing? Listen to this: 'Last night I was seized by a fit of despair that found utterance in moans, and that finally drove me to throw the dinning-room clock into the sea.'

It makes me almost I'm not a genius; they must be very wearing to have about--and awfully destructive to the furniture.
Mercy! how it keeps Pouring. We shall have to swim to chapel tonight.

Yours ever,
Judy
 

M.T

Read More

FROM STONE GATE; MERRY CHRISTMAS

​

​

ســـــــــــــــــــلام

هـــــــــــــــــورا

------------------------------------------

19th December Dear Daddy-Long-Legs,
You never answered my question and it was very important.

ARE YOU BALD?

I have it planned exactly what you look like--very satisfactorily--until I reach the top of your head, and then I AM stuck. I can't decide whether you have white hair or black hair or sort of sprinkly grey hair or maybe none at all.

Here is your portrait

But the problem is, shall I add some hair?

Would you like to know what color your eyes are? They're grey and your eyebrows stick out like a porch roof ( beetling , they're called in novels), and your mouth is a straight line with a tendency to turn down at the corners. Oh, you see, I know! You're a snappy old thing with a temper. ( Chapel bell.)

اسم

beetle سوسک
Chapel  کلیسای کوچک، نمازخانه
temper طبیعت، خلق و خو ، سرشت
tendency  گرایش ، تمایل ، میل، توجه ، استعداد

----------------

صفت

stuck  مغرور ، خودبین

beetle سوسک وار

snappy  فعال، با روحیه، سرزنده

---------------------

فعل

to stick out پیش آمدگی داشتن ، جلو آمدن

to beetle آویخته شدن

من تصویر شما را آنطور که خودم خیال می کنم نقاشی کرده ام ، اما وقتی به سر شما می رسم ، آن وقت نمی دانم باید چه کار کنم ، نمی دانم موی سر شما سفید است یا سیاه یا جو گندمی یا بطور کلی طاس هستید . ملاحظه بفرمایید این عکس شما هست. حالا مسأله ی اینجاست که باید مو روی سرتان بگذارم یا نگذارم.

دوست دارید بدانید چشم های شما را چطور کشیده ام؟ رنگش خاکستری است و ابروهای شما سیخ ایستاده و دهانتان یک خط صاف و راست است که دو طرف آن کمی به طرف پایین متمایل است.

ملاحظه می فرمایید که می دانم چطور است.

شما پیرمرد با روح ، خونگرم و خوشخویی هستید.

( زنگ کلیسا را زدند)

------------------------------------------

12 نوامبر

بابا لنگ دراز عزیز،

دیروز ما سال اولی ها را در بازی بسکتبال شکست دادیم، البته ما از کارمان خیلی راضی هستیم. اما اگر می شد سال سومی ها را هم شکست بدهیم چه خوب بود. من برای این کار حاضر بودم تمام بدنم از ضربه سیاه شود و یک هفته در بستر بیفتم و تمام بدنم را کمپرس کنند، اما این افتخار نصیب ما بشود.

سالی از من دعوت کرده که تعطیلات کریسمس را با او بگذرانم. خانواده ی او در "روستر" واقع در " ماساچوست" هستند.

شما تصور نمی کنید که خیلی نسبت به من محبت کرده است؟ خیلی دوست دارم با او بروم. من تاکنون میان یک خانواده ی درست و حسابی نبوده ام. البته غیر از " سمپل ها" . خب، آنها خیلی پیر هستند و آن طور ها هم به حساب نمی آیند. اما خانواده ی ماک براید پر از بچه است. حداقل دو سه تا بچه را که دارند. یک پدر ، یک مادر ، یک مادر بزرگ و یک گربه کپل یعنی یک خانواده ی کامل هستند.

خوب است چمدان را بست و برای تعطیلات رفت. خیلی جالب است. هر چه باشد بهتر از در مدرسه ماندن است. اگر این طور بشود من از ذوق می میرم.

زنگ هفتم است، باید برای تمرین برویم. من در نمایشنامه شکر گزاری بازی می کنم. در نقش یک شاهزاده با نیم تنه ی مخمل و موهای حلقه حلقه ، عالی نیست؟

ارادتمند

ج.ا

شنبه

می خواهید بدانید من شبیه چه هستم ؟ من عکس سه نفر: سالی و جولیا و خودم را که لئونورا گرفته است برای شما می فرستم.

آن که مویش بور است و دارد می خندد سالی است، آن که قدش بلند است و مغرورانه گردنش را سیخ کرده ، جولیا هست و کوچولویی که باد موهایش را در صورتش ریخته جودی است . اما خود جودی خیلی بهتر از عکسش هست. اینجا آفتاب توی چشمش افتاده است.

---------------------------------------------------

​

'STONE GATE, WORCESTER, MASS.,
31st December                     
Dear Daddy-Long-Legs,

I meant to write to you before and thank you for your Christmas cheque, but life in the McBride household is very absorbing, and I don't seem able to find two consecutive minutes to spend at a desk.

I bought a new gown--one that I didn't need, but just wanted. My Christmas present this year is from Daddy-Long-Legs; my family just sent love.

I've been having the most beautiful vacation visiting Sallie. She lives in a big old-fashioned brick house with white trimmings set back from the street--exactly the kind  of house that I used to look at so curiously when I was in the John Grier Home, and wonder what it could be like inside. I never expected to see with my own eyes--but here I am! Everything is so comfortable and restful and homelike; I walk from room to room and drink in the furnishings.

It is the most perfect house for children to be brought up in; with shadowy nooks for hide and seek, and open fire places for pop-corn, and an attic to romp in on rainy days and slippery banisters with a comfortable flat knob at the bottom, and a great big sunny kitchen, and a nice, fat , sunny cook who has lived in the family thirteen years and always saves out a piece of dough for the children to bake. Just the sight of such a house makes you want to be a child all over again.

And as for families! I never dreamed they could be so nice. Sallie has a father and mother and grandmother, and the sweetest three-year-old baby sister all over curls, and a medium-sized brother who always forgets to wipe his feet, and a big, good-looking brother named Jimmie, who is a junior at Princeton.

We have the jolliest times at the table--everybody laughs and jokes and talks at once, and we don't have to say grace beforehand. It's a relief not having to thank Somebody for every mouthful you eat. ( I dare say I'm blasphemous; but you'd be, too, if you'd offered as much obligatory thanks as I have.)

Such a lot of things we've done--I can't begin to tell you about them. Mr. McBride owns a factory and Christmas eve he had a tree for the employees' children. It was in the long packing-room which was decorated with evergreens and holly. Jimmie McBride was dressed as Santa Claus and Sallie and I helped him distribute the presents.

Dear me, Daddy, but it was a funny sensation! I felt as benevolent as a Trustee of the John Grier home. I kissed on sweet, sticky little boy--but I don't think I patted any of them on the head!

And two days after Christmas, they gave a dance at their own house for ME.

It was the first really true ball I ever attended--college doesn't count where we dance with girls. I had a new white evening gown ( your Christmas present--many thanks) and long white gloves and white satin slippers. The only drawback to my perfect, utter, absolute happiness was the fact that Mrs. Lippett couldn't see me leading the cotillion with Jimmie McBride. Tell her about it, please, the next time you visit the J.G. H.

Yours ever,
Judy Abbott

PS. Would you be terribly displeased, Daddy, if I didn't turn out to be a Great Author after all, but just a Plain Girl?

​

M.T

Read More

Easy SEO Tips for images

Easy SEO Tips for images

    Images can dramatically enhance the layout of your website or blog post. An image grabs your attention and draws you into the text. Not only does a graphic add relevance and aesthetic value to your copy, but it can drive additional traffic through better search engine results.

    Just as you optimize copy for the Web, optimize your images by using the following tips:

• 1. Don't forget your keywords: Name image files with applicable keywords just as you would for URLs. Include keywords in the image's caption. The file name and caption should not only describe the image, but it should also reflect what you want to be ranked for. Search engines will crawl these keyword-rich file names and captions to determine their relevancy. (Also, try to keep your images in one directory folder on your website and use common types of files; save photos as JPEGs and illustrations or graphics as GIFs.)

          Example: daisy-flower-arrangement.jpg.

• 2. Take alt text seriously: Alt text (alternative text) is a description of your image that's inserted into the alt attribute field in the HTML code. The description replaces the image if it doesn't appear. Alt text increases image search results. Even descriptions as short as one sentence or phrase need to be unique and include keywords.

         Example: Low calorie strawberry and banana smoothie recipe

• 3. Link with anchor text: Using the proper anchor text has a major impact on rankings. Make sure that the linked anchor text uses descriptive keywords that describe the image and copy. Search engines will give your image a better ranking if it's linked with accurate anchor text.

         Example: residential roofing services

 By Abby Terlecki

Read More