دوستان همیشگی،
سلام
سال نو مبارک
امیدوارم سال نود و هشت، سال برآورده شدن امیدها و رویاهاتون باشه.
این وبلاگ بدون وجود جیمیل هرگز وجود نداشت. به دلیل فیلتر بلاگر من سالهای اولیه کارم به وبلاگم دسترسی نداشتم، بنابراین تمام پستها با جیمیل ارسال میشد. اغلب بدون اینکه وبلاگم را ببینم صبح بعد مینشستم و ایمیل بعدی را ارسال میکردم. گاهی دو بار در روز ایمیل ارسال میکردم، گاهی خبر نداشتم که عکسهایی که با جیمیل فرستادم خوب درج نشدند، گاهی عکسها اصلاً نبودند :) من بیخبر به کارم ادامه میدادم. هفتهای چند بار به آدرس پیشنهادات گوگل ایمیل میزدم که امروز ایمیلم خوب کار نمیکند لطفاً رسیدگی کنید.
چه خاطرات دوستداشتنی از جیمیل دارم! بههرحال جیمیل برای خودم فراتر از یک ایمیل بود. البته سرویسهای پستی دیگری مثل جیامایکس، هاتمیل و یاهومیل در روزهایی که جیمیل در دسترس نبود به دادم رسیدند از همه متشکرم.
از همه شما دوستانی که در سال نود و هفت همچون سالهای قبل در کنارم ماندید و یادداشتهای گاه و بیگاهم را خواندید بسیار سپاسگزارم. دوستداشتنیترین خاطرهای که از این شش هفت سال وبلاگنویسی دارم رانندهای بود که به من سلام گفت. سالی که هر صبح بخشی از داستان بابا لنگ دراز را پست میکردم و یادداشتم را با سلام و کلامی از مشاهیر شروع میکردم، یک روز صبح که برای پیادهروی بیرون رفته بودم، وقتی خواستم از عرض خیابان عبور کنم، رانندهای جلوی پایم نگه داشت، سرش را از پنجره بیرون آورد و گفت: سلام و به راهش ادامه داد. سلامش بیپاسخ ماند. من به خودم گفتم این کی بود؟ با من بود؟ به اطرافم نگاه کردم، هیچ کس دیگری غیر خودم در خیابان نبود. آن راننده شاید ندانست که سلام گرمی که آن صبح فرستاد، قلبم را گرم کرد تا آن سال رکورد بزنم و بیشترین پستها را منتشر کنم.
تولدت مبارک جیمیل 🎂
☔☔☔تولد باران هم مبارک، باران امسال کولاک کرده، سالی که نکوست از بهارش پیداست، خدا کنه امسال سال خوبی برای همه ایرانیان و همه مردم دنیا باشد.
پ. ن. دوباره یک یادداشت شتابزده و ویرایشنشده دیگه. یادداشتهام مث فستفوده و هفت سال تجربه تأثیری تو روش نوشتنم نذاشته :) این یادداشت با جیمیل ارسال میشه.
Posts
