خودی ها و نخودی ها

پارمیس جان سلام

امروز خیلی دلم گرفته است، پس برایت کمی از آسمان ابری دلم می نویسم.دبیری داشتم که می گفت:" هروقت خیلی غمگینی، یا خیلی خوشحالی ، قلمت رو به دست بگیر. شاید  خوب بنویسی." من هم امروز می نویسم نه برای اینکه متن خوبی بنویسم ، بلکه برای این که غم خودم را با نوشتن تسکین دهم، این تنها کاری است که می توانم انجام دهم

در زمانهای دور زن و شوهری بودند که سالهای سال با خوشی در کنار هم زندگی می کردند اما هنوز فرزندی نداشتند، آنها واقعاً دلشان می خواست در فضای خانه اشان صدای کودکی طنین انداز شود.برای همین خانم خانه برای برآورده شدن این خواسته  اش نذر می کند تا آش رشته بپزد، شاید که خداوند کودکی را به آنها عطا کند.او دیگ بزرگی از آب بر روی آتش می نهد و سبزی ،نخود،لوبیا و عدس ودیگر مواد لازم را به ترتیب به آن می افزاید.ناگهان نخود کوچکی از درون دیگ بیرون می پرد و می گوید:«سلام ننه! منم پسرت» زن با تعجب به اطراف نگاه می کند اما کسی را نمی بیند .نخودی آنقدر بالا و پایین می پرد تا بالاخره خانم خانه اورا می بیند.اما همچنان حیران و متعجب است.نخودی می گوید :« ننه جان! مگر دوست نداشتی خداوند فرزندی به تو بدهد خوب من همان بچه هستم دیگه » مادر نخودی می گوید:« تو!!!یک نخود؟» نخودی می گوید:« مگر من چه مه؟» مادر لبخندی می زند وکودک زیبایش را در آغوش می گیرد......

شاید بگویی نخودی چه ربطی به ناراحتی تو دارد؟خوب برایت توضیح می دهم. نخودی در فارسی معنای دیگری هم دارد. این هم باز به کودکی من و بیشتر بچه هایی که بازی های گروهی را انجام داده اند، بر می گردد. در یک بازی گروهی متشکل از دو تیم وقتی تعداد نفرات فرد باشد، پس از یار گیری یک نفر اضافه می آید، به آن شخص نخودی می گویند. نخودی عضو هیچ یک از دو تیم نیست.او در کنار زمین منتظر می ماند تا زمان بازی او فرا برسد. نخودی با یار ذخیره تفاوت دارد: یار ذخیره فقط برای تیم خودش بازی می کند اما نخود ی می تواند در هر دو تیم بازی کند، فقط باید صبر کند تا یکی از اعضای تیم از بازی خارج شود.

چند روزیست که فیلتر شکن ها و وی پی ان ها در ایران مسدود شده است، به این معنا که دیگر نمی توان به سایت هایی مثل فیس بوک ، تویترو...متصل شد. حتی گاهی سرویس های گوگل و یاهو نیز در دسترس نیست، اگر چه من چند روز قبل مطلبی در این باره نوشته بودم ولی احساس عصبانیتم شدیدتر از آن بود که فقط در چند خط خلاصه شود، برای همین این پست را برای اعتراض به این رفتار تبعیض آمیز می نویسم.

 حالا من احساس می کنم که در عصر فئودالیسم زندگی می کنم و دو گروه وجود دارند: خودی ها و نخودی ها و البته ما جزو نخودی ها هستیم.

خودی ها اینترنت پر سرعت ، وی پی ان و اجازه دسترسی به تمامی اطلاعات، امکانات وسایت ها و...را دارند.نخودی ها اینترنت لاک پشتی و دسترسی به چند سایت محدود داخلی را دارند. در هنگام تحریم ها خودی ها کاملاً خوشحال هستند، آنها  مایحتاج زندگی مردم را احتکار کرده و چند برابر می فروشند و می گویند همه اینها به خاطر تحریم هاست و نخودی ها هم با خود می اندیشند آخر چند برابر شدن محصولی که در داخل ایران کشت می شود چه ربطی به تحریم آمریکا دارد؟ خودی ها هم البته خیلی فیلسوفانه می گویند این مسائل پیچیده تر از آن است که شما بتوانید درک کنید.خوب البته نخودی ها ماشین آخرین سیستم خودی ها و....را درک می کنند.

در هنگام راهپیمایی ها بعضی از خودی ها در مراسم شرکت کرده و با گوشی های آیفون ساخت آمریکا فریاد مرگ بر آمریکا سر می دهند و از مراسم با این گوشی ها عکس وفیلم هم تهیه می کنند.عده ای از نخودی ها هم در این مراسم شرکت می کنند و خودی ها را تشویق می کنند.

وقتی پای خرید اینترنتی  در میان باشد،نخودی ها حتی نمی توانند به اندازه ی1  دلار خریدی داشته باشند، چون حساب پی پال و یا مستر کارت و ویزا کارت و..ندارند. چون ما تحریم هستیم ولی خودی ها خیلی راحت خریدهای کلان اینترنتی انجام می دهند و میلیون ها دلار را بی سر و صدا جابجا می کنند و.....

فاصله بین خودی ها و نخودی ها خیلی زیاد است.آنچه که نوشتم فقط مربوط به اینترنت است چون خودم هر روز نخودی بودن را تجربه می کنم. البته گاهی نخودی ها هم می توانند احساس کنند که خودی هستند آن هم فقط زمان انتخابات و راهپیمایی هاست در این مورد می توانیم احساس کنیم که ما هم خودی هستیم .اما جز آن ما نخودی هستیم و اجازه ی دسترسی به دانش روز را نداریم ما فقط باید آنچه را که خودی ها برایمان ساخته اند را ببینیم و در بقیه موارد خودی ها هستند که تشخیص می دهند که دسترسی به چه چیزهایی برای ما خوب است یا نیست؟ در این زمان ما کاملاً مفهوم شعار استقلال، آزادی را درک می کنیم.

البته یک فرقی بین مای نخودی با نخودی بازی وجود دارد. نخودی بازی می تواند برای هر دو تیم بازی کند اما مای نخودی از هر دو تیم یعنی هم خودی ها وهم دولت های غربی ضربه می خورد.هم غربی ها و هم خودی ها ما را تحریم می کنند: یکی تحریم اقتصادی و دیگری تحریم فرهنگی.

...در اواسط قصه، روزی نخودی به خانه اش می آید و می بیند مادرش در حال گریستن است وقتی علت را جویا می شود می فهمد که سربازان حاکم تنها دلخوشی و دارایی مادرش یعنی تنها سکه اش را به یغما برد ه اند. نخودی تصمیم می گیرد برای گرفتن سکه مادرش به قصر حاکم برود......

با اینکه ما نخودی ها تنها دلخوشی هایمان را روز بروز از دست می دهیم و ناراحت می شویم، اما خوب می دانیم که خودی ها به ما احتیاج دارند. ما آخر قصه نخودی را می دانیم و البته خودی ها این پایان را خوب می دانند.خودی ها می دانند که نباید نخودی ها را زیادی دست کم بگیرند، چون در طول تاریخ این نخودی ها بودند که قهرمانی ها را آفریده اند و نام خود را در تاریخ به ثبت رسانده اند.

پارمیس جان ! من آخر قصه نخودی را برایت نمی نویسم، خودت آنرا بخوان و مثل من آرزو کن که تو هم یک نخودی باشی یک نخودی خوب! و برای خودی ها هم آرزو کن که بپذیرند که همه انسانها در پیشگاه خداوند برابرند و آنان برتر از ما نیستند.

به امید اینکه روزی در یک دنیای آزاد و برابر بدون خودی و نخودی زندگی کنیم. (البته وعده ی خدا هم همین است پادشاهی زمینی در آخرالزمان به انسانهای ستمدیده و ضعیف می رسد )
                                                                                    M.T

 

این شعر را هم امروز در فیس بوک دیدم و لایک زدم به نظرم خیلی قشنگ آمد پس آنرا می نویسم

عمو فیلتر چـی بـــــــــله؟         وی پی ان ها مونو بستی ؟بـــــله ؟

سایتا مونو بستی! بــــــله؟       رو مخمون هستـــــــی! بـــــــــــله؟

به فکر عمه هات هستــــــــــــــــــــی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

باید این نکته را اضافه کنم همان طور که خودتان می دانید من خیلی تنبل هستم بنابراین، من یک فیس بوکی نیستم یعنی خیلی کم توی فیس بوکم بیشترین وقت من در گوگل و چند سایت دیگر می گذرد اما از اینکه می بینم خیلی راحت حقوق ما را پایمال می کنند ناراحت میشوم.

Read More

f like Facebook, f like Freedom

 

  Freedom is great, but we know that we're not free to do anything. We are not free to kill others, or to hurt others,

We know that we should respect rights of others and in return they respect ours.

   But sometimes we feel some rules are not right and we can't respect them, such as 

Some our friends can't like their friends on Facebook here. people like Facebook all over the world then why can't we  like it?

Do you respect our right?

 A small fish like to swim in a small river and a big fish like to swim in the ocean.

We think we are big fish and we love Internet and social networking sites.  

"Today, Facebook can be used not just for bringing in leads, opportunities and sales to your small business, but also as a powerful brand-building tool that’s far more cost-effective than other conventional marketing outlets, such as print and the electronic media (TV).

    Large and growing segments of customers are spending their time on Facebook and large and growing segments of customers are spending their time on Facebook and comparatively less on other media channels.

Market Research Company Nielsen wanted to see what American moms do on Facebook. Their survey revealed that they not just look up the latest product reviews or connect with friends, families, and check on brands, they also influence their friends and family into buying similar products...

    Meanwhile, and eMarketer survey found that the highest number of social network users are not in US or European Union but in Asia-Pacific, where 615, 9 million internet users will log on to social sites by sites by the end of this year (2012)As of December 2011, over 1.2 billion people around the world used social networking sites at least once per month. That represented 23.1% growth over 2010.

Privacy concerns, Facebook now has over half a billion users. What’s more, customers no longer search for services-instead; services find them via social media sites like Facebook!

    Nine out of 10 consumers trust their peers more than marketers, according to a July 2009 survey of more than 25,000 internet consumers in 50 countries conducted by The Nielsen Company.

   Indeed, social media interaction has overtaken porn as the No#1 activity on the web, according to Bill Tancer, a self-confessed “data geek” who analyzed the search habits of over 10 million internet users, recent.

   Just compare the growth of this medium to other, conventional mediums:

It took radio 38 years, television 13 years and the internet just four years to reach 50 million users.

How there are certain Facebook dos and don’t that you must follow

ü Keep your comments fresh and interesting and update your status often, but not very often. If you post too often or make post that no one is interested in, you’ll soon be “hidden” by your friends. Once hidden, it’s difficult to become unhidden.

ü Be very careful to embed some marketing in your comments and push these at your Facebook friends (the list must include clients and prospects) that they won’t mind receiving once in while. Put up wall post perhaps once every few days and /or when important news comes trickling in.

ü Ask your friends to “share” anything you post. Remember that social media are all about you –not your brand or the service/product that you hawk. That comes secondary. The primary element is you.

ü Encourage others to become active members of Facebook and to continue to use it for forging strong personal and business relationship with your targets.

To understand why and how Facebook marketing works consider the following example:

Imagine you have 500 fans and they each in turn have 130 friends (that’s the average claims Facebook)this would add up to 65,000 prospects with whom you could have a business dealing.

Mind you, never has internet advertising been so targeted, so effective, so easy and of course, so economical!"

Karma Manifesto:v.2  by Lewis Philips

Read More

cookie or movie



Dear Parmis

    Sometimes, I didn’t know, we are friends or enemies? Although we say that we are enemies, but we look as if we like each other.

    85^{th Oscar winner (Argo) was a movie about Iran, I haven’t seen it and therefore I don’t know how it is? But some people feel American like Iran and also Iranian like them. They are always talking about each other and make movie about one other. Perhaps they are friends and we don’t know. Of course we wish they were friends and also we wish they thought about children who are in the hospitals. They need medicine .We can live without Google, Apple…..It is very sad but we won’t die, but without medicine it’s possible that disease children will die. Please you think a little about them. Thank you}

    Let’s tell my story about cinema. When I was a little girl, I liked to go to the cinema. I told my brother about this and he said that I asked my dad. I came up my father and said:" let’s all go to the cinema." He told me that we couldn’t go to the cinema because he had a great deal of work to do, but I insisted on him, finally he accepted.

On Friday, we left home. It was before 12 PM. Our father was driving along a highway in Tehran. There were a few cars in the street, because it was Friday. Friday is the weekend in Iran.

    At first, I was happy, but a few minutes later I was tired. I didn’t like long drive. I felt we never arrived at the cinema. For a few hours he was driving and I asked him when we arrived at the cinema and he replied me "soon". All at once, he stopped near the cinema and told us "cinema is here". My brother was very happy but I was hungry and a little happy. My dad told me: "Are you hungry? " I said: "yes" then, he said:" Maryam, there are two choices for you: cookie or movie?"

    My brother told me" say movie, movie" but our father told him "she should reply" My brother knew my choice .of course he thought right. I chose cookie and then our dad went to buy cookies. My brother was very sad and angry with me. He told me: "greedy, if you don’t eat anything for two hours, you won’t die". I felt bad.

That day we didn’t go to the cinema. For a few years I was sad about it.

    Now, I know that cinema was near our house. I think our dad didn’t like to go to the cinema, perhaps I was a smart girl, if we didn’t eat cookies, and it would be possible we missed them, because my father found another reason for not going to the cinema. Although that day we didn’t go to the cinema. Two years after, my teacher, my friends and I went to the cinema, but I always keep in mind that interesting day.

Yours truly

     M.T

Read More