How to Make Votive Candles ( Free eBook)

​Candle Making Made Easy! (pdf)

Candle Making Made Easy! (e Pub)

Selected Tips

• Candle Making Basics
• Candle Making Supplies
• Candle Making Additives
• Operating a Successful Candle Making Business
• Making Votive Candles

Making Votive Candles

Candles in the current scenario are used for several purpose like decoration & gifts. They are always an indispensable part of the festivities and usual home decor. Candle making is a great pastime for special moments as well, for instance parents making candles together with their children, or gifting the same to your family & friends on special occasions. These are also an excellent craft to sell.

Votive candles add elegance to our homes, act as a gracious center piece for the dinner tables, add vibrancy at the wedding receptions, and appeal one & all with varied colors and scents.

The supplies for making your own votive candles can easily be found at the online stores or the near by craft stores. For interesting ideas and inspirations, just log on the internet or look out in the near by library or book store to search for books that are filled in with pictures and ideas to make interesting votive candles for all occasions. On the online sources many a time you might also come across the gorgeous pictures of votive candles along with the step by step instruction manual to make them yourself. To make the supplies even more economical, especially the votive holders, you can also approach the thrift shops or yard sales.

The individual characteristics of votive candles are as follows:

• Each piece of votive candle often entails more than 1 votive candle.
• These are quite cost effective as the votives burn for around fifteen hours. These must be used with a holder else the votive candles are not considered safe while free standing. The votive holder must be an inch or 2 taller the votive candle itself.
• People prefer using votive candles during Halloween for their jack-o-lanterns. The reason is simple- the light for long and illuminate the entire face of their jack-o-lanterns.
• For the beginners, making these candles is a good choice as it helps you brush on the entire basics well.
• Need less to mention, it is quite easy to make the votive candles.

The materials required to make the votive candles are as follows:

• Wax- Paraffin or bees' wax.
• Molds- Prefer on the metal ones, especially aluminum.
• A double boiler to heat the wax.
• A thermometer to keep a check of the temperature of wax during the entire process.
• Wick- This must be of a very good quality else it would effect the burning quality of the candle.
• Wick tabs- These are metal tabs that help you keep the wick in place while making the candle. These serve as the base for your candles.
• Dyes to color the candles.
• Scents and aromas to add fragrance to the candle if you so desire.
• Mold Spray- It keeps the mold clean and lubricated thereby ensuring smooth replacement of the candle from the mold.

Here is the process of making a votive candle:

1. Heat the wax in a double boiler.
2. Keep a check on the temperature with the help of a thermometer.
3. In hot melted wax, add any colors and fragrance of your choice.
4. Stir it well.
5. Immediately pour this melted wax in the molds' lips.
6. To keep process clean and economical, place an old newspaper beneath the wax molds prior to pouring the wax in to them. This way you would land up saving around 20% of your melted wax for your next pouring process.
7. Let the wax cool in the molds and you work on the wicks.
8. Cut the wick several inches longer than actually required.
9. Attach the wicks to the wick tabs.
10. Dip your wicks in hot wax.
11. Unlike the other candles, votive candles cool off quite faster so do keep a check on the molds while cooling down.
12. When wax starts hardening, insert the wick with its tab attached, through the bottom of the mold.
13. Let the wax cool further and check that the metal tab or the wick tab settles down well.
14. Check that the wick must stay right in the center.
15. After the wax has fully cooled down, you shall a sink hole on the top of the votive candle that forms due to shrinkage.
16. Heat some wax to a temperature 15 degree Fahrenheit higher than the earlier wax poured. Pour this melted wax in the mold again.
17. Let the mold cool down completely now.
18. The votive candle would slide out from the mold quite easily.
19. Finally trim your candle's wick to about 1/2 an inch from the candle's top.
20. Attach the same to the votive holder, and inch or 2 taller than your candle itself.
21. To further beautify your votive candle, try applying some sleek ribbons with hot glue gun across the rim of your votive candle holder.

Your votive candle is ready to use!

Download & Read More About This Story

​Candle Making Made Easy! (pdf)

Candle Making Made Easy! (e Pub)

• Candle Making Basics
• Candle Making Supplies
• Candle Making Additives
• Operating a Successful Candle Making Business
• Making Votive Candles

This Product Is Brought To You By
WINGS OF SUCCESS

M.T

Read More

Prize, New York, Hamlet; I AM In Heaven

صبح بخیر

-----------------------------------------------------------------------

1. A silver watch in a leather case to wear on my wrist and get me to recitations in time.
2. Matthew Arnold's poems.
3. A hot water bottle.
4. A steamer rug. ( My tower is cold.)
5. Five hundred sheets of yellow manuscript paper. ( I'm going to commence being an author pretty soon.)
6. A dictionary of synonyms. ( To enlarge the author's vocabulary.)
7. ( I don't much like to confess this last item, but I will) A pair of silk stockings.

And now, Daddy, never say I don't tell all!
It was a very low motive, if you must know it, that prompted the silk stockings. Julia Pendleton comes into my room to do geometry, and she sits cross-legged on the couch and wears silk stockings every night. But just wait--as soon as she gets back from vacation I shall go in and sit on her couch in my silk stockings. You see, Daddy, the miserable creature that I am but at least I'm honest; and you knew already, from my asylum record, that I wasn't perfect, didn't you?

To recapitulate ( that's the way the English instructor begins every other sentence) , I am very much obliged for my seven presents. I'm pretending to myself that they came in a box from my family in California.

The watch is from father, the rug from mother, the hot water bottle from grandmother who is always worrying for fear I shall catch cold in this climate-- and the yellow paper from my little brother Harry. My sister Isabel gave me the silk stockings,and Aunt Susan the Matthew Arnold poems; Uncle Harry ( little Harry is named after him) gave me the dictionary. He wanted to send chocolates, but I insisted on synonyms.
confess You don't object, do you, to playing the part of composite family?

--------------------------

اسم

recitation ،تعریف حوادث، از بر خوانی ، شرح ، بازگو کردن دروس حفظی،

motive انگیزه
synonym مترادف، کلمات هم معنی
manuscript دست خط، کتاب خطی ، نوشته
creature  مخلوق ، موجود، سرشت
------------------------

فعل

to commence آغاز کردن ، شروع کردن
to enlarge بزرگ کردن، توسعه دادن

to confess اقرار کردن، اعتراف کردن

to recapitulate رئوس مطالب را تکرار کردن

یک ساعت نقره خریدم تا به موقع سر کلاس حاضر شوم.

یک جلد از کتاب اشعار " ماتیو آرنولد" خریدم.

یک کیف آب گرم خریدم.

یک تشکچه ی برقی خریدم ( چون اتاقم خیلی سرد است )

پانصد ورق کاغذ چرک نویس کاهی خریدم ( اگر قرار است نویسنده شوم باید از همین حالا شروع کنم)

یک جلد فرهنگ لغت خریدم.

( آخری را خجالت می کشم بنویسم ، اما چه کار کنم ) یک جفت جوراب ابریشمی خریدم.

اگر بخواهید بدانید انگیزه ی خریدن جوراب ابریشمی چه بوده است ، باید بگویم : شبها جولیا پندلتون به اتاق من می آمد تا با هم هندسه بخوانیم. جولیا روی مبل می نشست و پاهایش را روی هم می انداخت و همیشه جوراب ابریشمی به پایش بود.

صبر کنید! به محض اینکه جولیا از تعطیلات عید برگردد، جوراب های ابریشمی را می پوشم و به اتاقش می روم . بابا ، می بینید من چقدر بیچاره هستم ؟ اما هر چه هستم آدم صاف و ساده ای هستم، وانگهی شما هم از گذشته ی من که در نوانخانه بوده ام خبر دارید، خب ، به هر حال عیبی هم دارم ، مگر نه ؟

کوتاه این که ( این عبارتی است که استاد انگلیسی ما مدام سرکلاس تکرار می کند) از هدیه های هفتگانه ی شما بسیار سپاسگزارم . من طوری بازگو کردم که این هدایا از کالیفرنیا از طرف خانواده ام فرستاده شده است :

ساعت از طرف پدربزرگم .
تشکچه ی برقی از طرف عمه ام.
کیف آب گرم از طرف مادر بزرگ ( که همیشه نگران حال من است، مبادا در این هوای سرد سرما بخورم.)

کاغذهای کاهی از طرف برادر کوچکم که اسمش هری است.

جورابهای ابریشمی از طرف " ایزابل " خواهرم.

اشعار " ماتیو آرنولد" از طرف خاله جان " سوزان " .

فرهنگ لغت را هم عموجان " هری" فرستاده است.

امیدوارم شما از این که باید نقش خانواده ی شلوغ مرا بازی کنید ناراحت نشوید.

------------------------------------

5 مارس
بابا لنگ دراز عزیز،

باد تند و شدید ماه مارس می وزد. تکه های ابر در آسمان مدام در حرکت هستند . کلاغ ها روی شاخه ی درختان قار قار می کنند. فضا خیلی هیجان آمیز شده است، آدم مجذوب می شود. طوری شده که آدم دوست دارد کتابش را ببندد و به بالای تپه ها فرار کند و با باد مسابقه بگذارد.

ما شنبه ی گذشته قایم باشک بازی کردیم . دو دسته بازیکن هر دو ادعا می کردند که برنده هستند، من فکر می کنم که ما برنده هستیم ، نظر شما چیست؟

ساعت 6:30 دقیقه به دانشکده برگشتیم . نیم ساعت از وقت شام گذشته بود، ما بدون اینکه لباسمان را عوض کنیم رفتیم سر میز، بعد هم به عذر کثیف بودن کفش ها به کلیسا نرفتیم.

من در مورد امتحانات برایتان چیزی ننوشتم. من در همه درس ها نمره ی قبولی آوردم. حالا دیگر به رمز کار خوب آشنا شده ام. من هرگز مردود نخواهم شد. خب، هر چند که به خاطر مردودی در درس هندسه و لاتین سال اول با نمره ی عالی فارغ التحصیل نخواهم شد ، مهم نیست.

شما تاکنون کتاب هملت را خوانده اید؟ اگر نخوانده اید هر چه زودتر آن را بخوانید ، خیلی عالی است. من مدتها بود که در مورد "شکسپیر" خیلی تعریف ها شنیده بودم، اما هرگز فکر نمی کردم که نوشته هایش تا این اندازه جالب باشد. خیال می کردم آن چه شنیده ام همه تحسین و ستایش خشک و خالی است

از همان روزهایی که خواندن و نوشتن یاد گرفتم ادا و اطوار و تئاتر بازی می کردم تا خوابم ببرد. منظورم این است که از همان روزها هر کتابی می خواندم هنگام خواب این طور تصور می کردم که من قهرمان آن کتاب هست.

 اما حالا "افلیا" هستم. چه افلیایی! مدام هملت را سرگرم می کنم، او را نوازش می کنم، با او دعوا می کنم و وقت زکام می شود او را مجبور می کنم که گلویش را ببندد. من بیماری مالیخولیایی او را درمان کردم. پادشاه و ملکه هر دو مرده اند، در یک سانحه ی دریایی. دیگر احتیاجی به تشییع جنازه نبود، حالا من و هملت بدون دردسر در دانمارک حکمرانی می کنیم.
دانمارک در دوران خوبی اداره می شود. هملت به کارهای کشور می رسد و من هم به امور خیریه. به تازگی یک پرورشگاه بسیار عالی برای یتیم ها تأسیس کرده ام
.
اگر شما یا خیرخواهان دیگر خواستید از آن بازدید کنید، من با کمال میل آن را به شما نشان خواهم داد، به طور قطع خیلی چیزها را برای شما پیشنهاد خواهم داد.

با تقدیم احترام
افلیا
ملکه ی دانمارک

------------------------------------------

24th March,   maybe the 25th Dear Daddy-Long-Legs,

I don't believe I can be going to Heaven--I am getting such a lot of good things here; it wouldn't be fair to get them hereafter too. Listen to what has happened.

Jerusha Abbott has won the short-story contest ( a twenty-five dollar prize ) that the Monthly holds every year. And she's a Sophomore! The contestants are mostly Seniors. When I saw my name posted, I couldn't quite believe it was true. Maybe I am going to be an author after all. I wish Mrs. Lippett hadn't given me such a silly name--it sounds like an author-ess, doesn't it?

Also I have been chosen for the spring dramatics--As You Like It out of doors. I am going to be Celia, own cousin to Rosalind.

And lastly: Julia and Sallie and I are going to New York next Friday to do some spring shopping and stay all night and go to the theater the next day with 'Master Jervie.' He invited us. Julia is going to stay at home with her family, but Sallie and I are going to stop at the Martha Washington Hotel. Did you ever hear of anything so exciting? I've never been in a hotel in my life, nor in a theater; except once when the Catholic Church had a festival and invited the orphans, but that wasn't real play and it doesn't count.

And what do you think we're going to see? Hamlet. Think of that!
We studied if for four weeks in Shakespeare class and I know it by heart.
I am so excited over all these prospects that I can scarcely sleep.
Goodbye, Daddy.

This is a very entertaining world.
 Yours ever, Judy

PS. I've just looked at the calendar. It's the 28th.
Another postscript.

I saw a street car conductor today with one brown eye and one blue. Wouldn't he make villain for a detective story?

M.T

Read More

I AM Glass

Swinging Between Watch & Glass Touch

​

The wet sidewalk was noisy; many people were collected outside the dome-shaped building to greet Glass.

It had rained during the night, but now the sky was quite clear, and the golden sun was smiling at the glassy dome generously.

The color of excitement was seen on every face ; the loud laughs, the fast conversations , the noise, and the looks were shifting from the clock hands to the closed doors impatiently.

Finally the automatic doors opened, the worry was finished ; the glassy igloo was shining in the sun as a diamond.

​Glass is Wherever

The Glass fanatics passed through the corridor quickly, and left behind their footprints on the marble floor.

As soon as they stepped into the showroom, their eyes shined, and their mouths dropped open in surprise, the beauty of the glassy palace attracted everyone's attention.

Glass smiled from the walls, and welcomed the arrivals, the wide screens on the glassy walls constantly showed the videos of Google Glass, the stunned visitors held their breathes, and for a while they were fascinated to watch around closely and in silence.

In front of the audience, the stage looked like the mermaid lake. The prisoner prince was bubbling with excitement in the semi-cylindrical aquarium, as if he wanted to free himself from the shiny cliffs around, and advanced towards the audience seats.

The aquarium was decorated with some musical fountains and the glittery rose bushes on both sides. In the middle, there was a broad bridge across the lake, in fact this crystal bridge was the showroom runway. The cliffs and roses were made out of the clear quartz.

The vivid water was bubbling, and jetting high in the air, the brittle stems of roses were dancing in time with mellow melody, and the colorful lights were sprinkling in space; on the water mirror a mixture of the colors, lights and shadows was creating the dreamy view.

The audience settled down into the snug blue glassy seats, and got ready to watch the show brightly.

I Can't Bear...

All at once it switched over; the light mist came across the lake, and the music went out of the time; the lovely roses faded, and it was getting cold. Then  Snow! What a surprise! the audience was pleased with the pretty snowflakes , and smiled.

The bridge dressed in white, the weather is getting colder and colder; light was gradually faded up, and the too loud metallic music went to on the people's nervous, the hearts were pounding.

The bitter cold was too unpleasant, as most the people were wearing a soft T-shirt, they were chilling;now the sweet smiles had gone away, and the audience was filled with extreme anger.

The weather grew so chill that the mermaid lake froze over, and the water jets turned into the icicles in midair; the fingers became numb, some people rubbed their hands together, and the others wrapped their arms tightly around themselves.

A few people else who couldn't bear this condition, they rose from their chairs, and went to the door, but it was closed! their mind numbed, they couldn't believe this, so were rooted to the spot.

What on earth could they do?

There was a mixture of fear and confusion on the audience's face, a girl cried, 'Help! Help! I should go home, unless my mom will kill me! Help!'
 

Her friends tried to calm her down , some were occupied with their smartphones to help her.

In the despair moments, the light at the end of the tunnel emerged; jumping up and down, a man shouted, 'I called 911, they're coming, they're coming!'

The girl wiped her teardrops, smiling. 

Suddenly the small window on the ceiling opened, and light crept in, All the eyes focused on the window. One minute later or two, a bright glassy spacecraft came down from , it emitted the light, immediately the chill & darkness disappeared.

The roses returned to glory,the icicles melted, and the musical fountains kept time. Fear ran away, and Hope bloomed. The spacecraft landed on the runway, and the fabulous models got out.The people were excited ,and started cheering.

Gloria  removed her knitted jacket, she was sitting in the front, and at all the terrible moments, she was repeating her address, Gloria was going to give a short speech at the end of the fashion show.

 On the stage the colorful lights were dancing, and sprinkling thrills on the audience, the salon was really hot and filled with the fried up people staring the runway, where in turn the attractive models were walking on , and showing off their charming Glass. yes there was Glass fashion show.

Now it was Jason's turn, he dressed in light blue jeans and red slippers . he was wearing a light blue T-shirt with a white life jacket on. Did you know Google Glass save a man's life? Jason had a red baseball cap and A Google Glass with red frame . He was looking cool, wasn't he?

And then Vanessa was walking gracefully on the stage ; Vanessa dressed in a white T-shirt printed on, 'I AM GLASS." Vanessa was wearing a black leather skirt with a light pink glassy belt on. She had light pink glassy boots, and a Google Glass with Black frame . Vanessa was really adorable . wasn't she? I AM Glass.

Gloria reviewed her words for the last time, 'Google Now for Glass, the right information at the right time, Reserving hotel--,' Gloria recalled that Sergey told her in this morning, 'I called Tasty restaurant and reserved--' And Now The Glass Spokeswoman, Gloria Roberts

Gloria should went on the stage, she took a deep breath, and in increased confidence she got up from her seat. While she was racing onto the stage,she shouted, 'Google Now--'

 But as soon as she stood opposite the audience, and saw that large crowd, all of her courage faded up, Gloria had never spoken in public, she forgot herself, and her words.

 The bitterly silence surrounded the showroom, all eyes focused on her, Gloria's heart beating fast, she felt her feet was trembling. The hostess stared at her eyes, Gloria brought a fixed smile on her face, bit her lip, and racked her brain over and over again, she tried to pull her thoughts, but it wasn't helpful, the words had slipped her mind.

The hostess kept staring at her eyes,'Google Now?'
The words were still whirling on Gloria's mind, 'Glass, reserve, restaurant, information,..', and her stomach was rumbling because of hunger.

In the end, by force of the hostess's look, Gloria fidgeting with her Glass said, 'Google Now For Glass-- Restaurant reservation-- we're going to have lunch at Tasty restaurant--'

The hostess interrupted her, and shouted, 'Wow! That sounds wonderful! I love Tasty Restaurant,' The audience was bubbling with excitement, they began clapping, Gloria's eyes widened silently in confusion,'Oh, Not! More fool You! ', Gloria wanted to cried , 'No, it's a misunderstanding , Sergey and I are going to have lunch not you,' but it was all over, the people got ready to go to Tasty restaurant. Gloria let out a deep sigh, and came down the stage wistfully.

Happy New Year

M.T

​

Make Glass your own with new frame styles for Glass.

Read More

OPHELIA, Queen of Denmark.

​

سلام

اولین درس امروز ، کارهای نیمه تمامت را تمام کن

درست قبل از نوشتن این نامه، نقل قولی را از نویسنده ای سرشناس خواندم که از جهتی شبیه من بود، او گفته بود نوشته های ناتمام زیادی دارم ، و به این نتیجه رسیده ام که تنها دلیل منتشر نکردن مطالبم ترس از قضاوت دیگران است.

نکته ی جالبی بود، من به این موضوع توجه نکرده بودم ( البته دیروز حس کردم ، وقتی مطلبی را تایپ می کنم ، انگار که باری از دوشم برداشته شده است ) بنابراین زین پس کوشش می کنم هر بار داستانی را شروع کردم این نکته را به یاد داشته باشم ، به خودم می گویم از داوری دیگران نترس و افکارت را منتشر کن.

واقعاً صبحم را با نصیحت و پیشنهاد فوق العاده ارزشمندی شروع کردم ، مگر نه؟ امیدوارم برای شما هم همین طور بوده باشد.

 

--------------------------------------------------------

Towards the end of the Christmas vacation. Exact date unknown
Dear Daddy-Long-Legs,Is it snowing where you are? All the world that I see from my tower is draped in white and the flakes are coming down as big as pop-corns. It's late afternoon--the sun is just setting ( a cold yellow color) behind some colder violet hills, and I am up in my window seat using the last light to write to you.

Your five gold pieces were a surprise! I'm not used to receiving Christmas presents. You have already given me such lots of things--everything I have, you know --that I don't quite feel that I deserve extras. But I like them just the same. Do you want to know what I bought with my money?

اسم

flake تکه های کوچک ( برف و غیره)، برفک ، برفک تلویزیون ، جرقه ، فلس
----------------------------

فعل

to drape با پارچه پوشاندن، با پارچه مزین کردن

to deserve  شایسته بودن ، لایق بودن، استحقاق داشتن
to flake پوسته پوسته شدن

اواخر تعطیلات کریسمس، تاریخ دقیق ناشناخته است.
---------------------------------------------------------

بابا لنگ دراز عزیز،

برف می بارد، شما کجا هستید؟ دنیایی را که من از پنجره ی اتاقم به تماشایش نشسته ام، پوشیده از برف سفید است. پرک های برف به بزرگی گل خشخاش در هوا سرگردانند، آفتاب دارد به غروب می نشیند و پرتو آن از پشت کوههای کبود ، زرد روشن و اکلیلی به نظر می آید.

من کنار پنجره ی اتاقم نشسته ام و دارم از آخرین پرتو روز لذت می برم و این نامه را برای شما می نویسم . پنج سکه طلایی را که برای من فرستاده بودید خیلی غیر منتظره بود، تاکنون عادت نداشته ام که کسی به من عیدی بدهد، شما خیلی چیزها به من داده اید که سابقه نداشته است، به عبارت دیگر حالا من هر چه دارم از شما دارم.

احساس می کنم شایسته ی این همه الطاف شما نیستم . اما با این وجود از دریافت سکه های طلا غرق شادی شدم . دوست دارید بدانید با آن پولها چه کار کردم؟

____________________

2 فوریه

بابا لنگ دراز عزیز

جیمی مک براید یک پرچم پرینستون برای من فرستاده است که تمام دیوار اتاق را می پوشاند.

خب ، از اینکه مرا از یاد نبرده تشکر می کنم. اما هر چه فکر کردم که این پرچم به چه دردی می خورد عقلم به جایی نرسید. سالی و جولیا نمی گذارند آن را به دیوار نصب کنم.

امسال اثاث اتاق ما قرمز است، ببینید چقدر جالب می شود اگر نارنجی و سیاه به رنگ قرمز اضافه شود. اما پارچه این پرچم از جنس نمد یا ماهوت است. خیلی گرم است، حیف است آن را خراب کنم، شما فکر می کنید اگر یک حوله ی حمام از آن درست کنم بد می شود؟ حوله حمام من آب رفته و به درد نمی خورد.

به تازگی در مورد درس هایم چیزی برای شما ننوشته ام. خب ، اگر چه در نامه هایم راجع به درس چیزی نمی نویسم اما مرتب درس می خوانم خیلی مشکل است که آدم یک زمان بخواهد پنج موضوع و پنج درس را یک جا یاد بگیرد.

استاد شیمی می گوید:

-دانشجوی واقعی کسی است که جزئیات را به طور دقیق بخواند.

استاد تاریخ می گوید:

-دقت کنید و مغز خود را با خواندن جزئیات خراب نکنید. فقط آن قدر بخوانید که کلیات را یاد بگیرید.

خب، بابا جان، اگر شما جای من بودید چطور می توانستید هر دو استاد را راضی نگاهدارید. خب، من نظر استاد تاریخ را بیشتر قبول دارم. اگر من بگویم که " ویلیام فاتح" در سال 1492 آمد و یا اینکه " کریستف کلمب" کشور آمریکا را در سال 1100 یا 1066 یا نمی دانم چه وقت کشف کرد، این دیگر حرف های حاشیه است و استاد هم به آنها توجه نمی کند.

سر درس تاریخ ما احساس آسودگی می کنیم. اما سر درس شیمی این طور نیست، زنگ شیمی را زدند ، حالا باید به آزمایشگاه برویم و در مورد املاح و اسیدها بحث و بررسی کنیم. جلو روپوش من با اسید کلریدریک به اندازه ی یک بشقاب سوراخ شده، اگر فرضیه های شیمی درست باشد، من باید با محلول آمونیاک قوی این سوراخ را خنثی کنم ، مگر نه؟

هفته ی آینده امتحانات شروع خواهد شد. چه کسی می ترسد؟

جودی

_________________

5th March Dear Daddy-Long-Legs,

There is a March wind blowing, and the sky is filled with heavy, black moving clouds. The crows in the pine trees are making such a clamor! It's an intoxicating, exhilarating. CALLING  noise. You want to close your books and be off over the hills to race with the wind.

We had a paper chase last Saturday over five miles of squashy 'cross country. The fox ( composed of three girls and a bushel or so of confetti ) started half an hour before the twenty-seven hunters. I was one of the trail led over a hill, through a cornfield, and into a swamp where we had to leap lightly from hummock to hummock. Of course half of us went in ankle deep. We kept losing the trail, and we wasted twenty-five minutes over that swamp. Then up a hill through some woods and in at a barn window! The barn doors were all locked and the window was up high and pretty small. I don't call that fair, do you?

But we didn't go through; we circumnavigated the barn and picked up the trail where it issued by way of a low shed roof on to the top of a fence. The fox thought he had us there, but we fooled him. Then straight away over two miles of rolling meadow, and awfully hard to follow, for the confetti was getting sparse. The rule is that it must be at the most six feet apart, but they were the longest six feet I ever saw. Finally, after two hours of steady trotting, we tracked Monsieur Fox into the kitchen of Crystal Spring ( that's a farm where the girls go in bob sleighs and hay wagons for chicken and waffle suppers ) and we found the three foxes placidly eating milk and honey and biscuits. They hadn't thought we would get that far; they were expecting us to stick in the barn window.

Both sides insist that they won. I think we did, don't you? Because we caught them before they got back to the campus. Anyway, all nineteen of us settled like locusts over the furniture and clamored for honey. There wasn't enough to go round, but Mrs. Crystal Spring ( that's our pet name for her; she's by rights a Johnson ) brought up a jar of strawberry jam and a can of maple syrup-- just made last week--and three loaves of brown bread.

We didn't get back to college till half-past six--half an hour late for dinner--and we went straight in without dressing, and with perfectly unimpaired appetites! Then we all cut evening chapel, the state of our boots being enough of an excuse.
I never told you about examinations. I passed everything with the utmost ease--I know the secret now, and am never going to fail again. I shan't be able to graduate with honors though, because of that beastly Latin prose and geometry Freshman year. But I don't care. Wot's the hodds so long as you're 'appy? (That's a quotation. I've been reading the English classics.)

Speaking of classics, have you ever read Hamlet? If you haven't, do it right off. It's PERFECTLY CORKING.  I've been hearing about Shakespeare all my life, but I had no idea he really wrote so well; I always suspected him of going largely on his reputation.

 I have a beautiful play that I invented a long time ago when I First learned to read. I put myself to sleep every night by pretending I'm the person ( the most important person ) in the book I'm reading at the moment.

At present I'm Ophelia--and such a sensible Ophelia! I keep Hamlet amused all the time, and pet him and scold him and make him wrap up his throat when he has a cold. I've entirely cured him of being melancholy. The king and Queen are both dead--an accident at sea; no funeral necessary--so Hamlet and I are ruling in Denmark without any bother. We have the kingdom working beautifully. He takes care of the governing, and I look after the charities. I have just founded some first-class orphan asylums. If you or any of the other Trustees would like to visit them, I shall be pleased to show you through. I think you might find a great many helpful suggestions. I remain, sir,

Yours most graciously,
OPHELIA, Queen of Denmark.

M.T

Read More

I Can Neutralize The Valleys of Life With My Salt

​

سلام

یک هفته ی تازه

و یک شروع دوباره

پرش موفقی داشته باشید

-----------------------

Saturday
Sir,

I have the honor to report fresh explorations in the field of geometry. On Friday last we abandoned our former works in parallelepiped and proceeded to truncated prisms. We are finding the road rough and very uphill.


Sunday

The Christmas holiday begin next week and trunks are up. The corridors are so filled up that you can hardly get through, and everybody is so bubbling over with excitement that studying is getting left out. I'm going to have a beautiful time in vacation; there's another Freshman who lives in Texas staying behind, and we are planning to take long walks and if there's any ice-- learn to skate. Then there is still the whole library to be read-- and three empty weeks to do it in!

Goodbye, Daddy, I hope that you are feeling as happy as am.

Yours ever,
Judy

PS. Don't forget to answer my question. If you don't want the trouble of writing, have your secretary telegraph. He can just say:
                                                    Mr. Smith is quite bald,
                                     or
                                                   Mr. Smith is not bald,
                                     or
                                                  Mr. Smith has white hair.
And you can deduct the twenty-five cents out of my allowance.
Goodbye till January--and a merry Christmas!

شنبه
-----

عالیجناب،

با کمال افتخار اجازه می خواهد کشفیات خود را در زمینه ی هندسه به اطلاع آن جناب برساند.

جمعه ی گذشته ما مطالعات خود را در مورد متوازی السطوح به پایان رسانیدیم و به تحقیق در مورد منشور ناقص مشغول شدیم. البته تحقیق و مطالعه در این زمینه بسیار سخت و دشوار به نظر می آید.

یکشنبه
--------

تعطیلات کریسمس هفته ی آینده شروع خواهد شد، دخترها از همین حالا چمدان های خود را بسته اند و در راهرو گذاشته اند. بطوریکه عبور در راهرو بسیار به سختی انجام می گیرد. صدای هیاهو و خنده همه از هر اتاقی شنیده می شود، همه دست از درس خواندن و مطالعه کردن کشیده اند . غیر از من یک دختر دیگر در مدرسه خواهد ماند. ما با هم قرار گذاشته ایم که یک برنامه پیاده روی و قدم زدن ترتیب بدهیم و اگر یخ باشد سر سره یاد بگیریم . وانگهی خواندن چندین کتاب نیز جزو برنامه ما خواهد بود.

خدانگهدار بابا،

امیدوارم شما هم مثل من احساس شادمانی کنید.

ارادتمند همیشگی

جودی

( پیوست نامه )

راستی یادتان باشد که پاسخ پرسش های مرا بدهید، اگر خودتان مایل به این کار نیستید ، خواهشمندم دستور بفرمایید تا منشی شما این کار را بکند. اگر از طریق تلگرام پاسخ بدهید هم اشکالی ندارد.

سر آقای اسمیت طاس نیست.

یا

سر آقای اسمیت طاس است.

یا

موهای آقای اسمیت سفید است.

در ضمن می توانید 25 سنت پول تلگرام را از ماهانه ی من کسر بفرمایید.

تا ژانویه خدانگهدار
عید شما مبارک

--------------------------------------------

20 ژانویه. بابا لنگ دراز عزیز

تا حالا دختر کوچولوی شیرینی را دیدید که از مهد دزدی کرده باشد ؟

شاید اون من باشم. اگر این یک رمان بود، آخر داستان چی می شد؟

حل این مسأله ساده می شد. این خنده دار است که آدم خودش نداند چه کسی هست، خیلی شاعرانه هست. خیلی چیزها احتمال دارد، شاید من یک آمریکایی نباشم، خیلی ها نژادشان به هیچ عنوان آمریکایی نیست.

ممکن است جد من رمی بوده است، شاید هم من دختر یک مرد دزد دریایی باشم، ممکن است پدرم یک تبعیدی روسیه بوده و شاید جای من در زندانهای سیبری است. شاید که کولی باشم. این امکانش بیشتر است که من یکی کولی زاده باشم، چون رفتار و افکار من خیلی کولی وار است. اما تاکنون فرصت شکفتن تمام آنها پیش نیامده است.

درباره ی افتضاحی که در جان گریز به بار آوردم چیزی شنیده اید؟ من از پرورشگاه فرار کردم چون نان شیرینی دزدیده بودم، آنها مرا تنبیه کرده بودند، شرح آن به تفصیل در دفتر مخصوص نوشته شده و هر اعانه دهنده ای می تواند آن را بخواند.

اما بابا جان انصاف بدهید، اگر شما دختر بچه گرسنه و یتیمی را که فقط 9 سال دارد در آشپزخانه تنها بگذارید تا کارد تیز کند و بغل دستش هم نان شیرینی تازه بگذارید، آن وقت چه انتظاری دارید؟

بعد وقتی که ناگهان سر برسند و ببینند که دامن و دهانش پر از خرده نان شیرینی است، بازویش را به حالت عصبی بکشند و توی گوشش بزنند و سرشام او را گرسنه از پشت میز بلند کنند و بعد جلوی همه بگویند چون دزدی کرده نباید دسر بخورد، خب حق بدهید ، شما اگر جای من بودید فرار نمی کردید؟

من فقط چهار مایل فرار کرده بودم که مرا گرفتند، برگرداندند . تا یک هفته زنگهای تفریح که بچه ها بازی می کردند مرا به تیر می بستند.

ای داد و بیداد زنگ کلیسا را زدند ، بعد از کلیسا باید در یک کمیته شرکت کنم، بابا معذرت می خواهم می خواستم نامه ی جالبی بنویسم.

شب بخیر باباجان عزیز

جودی

( پیوست نامه )

من هر که هستم این مسلم است و جای تردید نیست که چینی نیستم.

-----------------------------------------------

4th February Dear Daddy-Long-Legs,

Jimmie McBride has sent me a Princeton banner as big as one end of the room; I am very grateful to him for remembering me, but I don't know what on earth to do with it. Sallie and Julia won't let me hang it up; our room this year is furnished in red, and you can imagine what an effect we'd have if I added orange and black. But it's such nice, warm, thick felt, I hate to waste it. Would it be very improper to have it made into a bath robe? My old one shrank when it was washed.

I've entirely omitted of late telling you what I am learning, but though you might not imagine it from my letters, my time is exclusively occupied with study. It's a very bewildering matter to get educated in five branches at once.

'The test of true scholarship,' says Chemistry Professor, 'is a painstaking passion for detail.'

'Be careful not to keep your eyes glued to detail,' says History Professor. 'Stand far enough away to get perspective of the whole.'

You can see with what nicety we have to trim our sails between chemistry and history. I like historical method best. If I say that William the Conqueror came over in 1942, and Columbus discovered America in 1100 or 1066 or whenever it was, that's a mere detail that Professor overlooks. It gives a feeling of security and restfulness to the history recitation, that is entirely lacking in chemistry.

Sixth-hour bell--I must go to the laboratory and look into a little matter of acids and salts and alkalies. I've burned a hole as big as a plate in the front of my chemistry apron, with hydrochloric acid. If the theory worked, I ought to be able to neutralize that hole with good strong ammonia, oughtn't I?

Examinations next week, but who's afraid?

Yours ever,
Judy

M.T

Read More

I have a very Wandering spirit !!

سلام ، صبح بخیر

امیدوارم جمعه ی خوبی را کنار خانواده و دوستان سپری کنید

-------------------------------------------------------------

Now, I know all of these things and a lot of others besides, but you can see how much I need to catch up. And oh, but it's fun! I look forward all day to evening, and then I put an 'engaged' on the door and get into my nice red bath robe and furry slippers and pile all cushions behind me on the couch, and light the brass student lamp at my elbow, and read and read and read one book isn't enough. I have four going at once. Just now, they're Tennyson's poems and Vanity Fair and Kipling's Plain Tales and--don't laugh--Little Women. I find that I am the only girl in college who wasn't brought up on Little woman. I haven't told anybody though ( that WOULD stamp me as queer ) . I just quietly went and bought it with $1.12 of my last month's allowance; and the next time somebody mentions pickled limes, I'll know what she is talking about!

( Ten o'clock bell. This is a very interrupted letter.)

اما حالا همه ی اینها را بعلاوه ی خیلی چیزهای دیگر یاد گرفته ام و خوانده ام . با این وجود ، باور بفرمایید باز هم باید تلاش کنم تا به پای دیگران برسم اما از طرفی هم خیلی برایم لذت دارد که تمام روز را به امید شب به سر کنم تا روی ورق کاغذ بنویسم " مزاحم نشوید" و روی در بگذارم. بعد لباس خواب قرمز نو خودم را بپوشم کفش های سرپایی خز دارم را به پا کنم ، تمام ناز بالش ها را پشت سرم روی تخت بچینم و چراغ پایه ی برنجی کنار تخت را روشن کنم و شروع کنم به خواندن و بخوانم ، و بخوانم و بخوانم. چه لذتی دارد.

حتی یک کتاب کافی نیست ، من یکجا چهار کتاب می خوانم. کتابهایی که حالا دارم می خوانم اینهاست:

- اشعار تنیسون
- ونی تی خوب
- داستانهای ساده کیپلینک
و نخندید آخریش " زنان کوچک " است.

فکر می کنم من تنها دختر دانشکده هستم که تاکنون کتاب " زنان کوچک " را نخوانده بود ، این موضوع را هم تاکنون به کسی نگفته ام( وگرنه تهمت زشت به من می زنند) من خیلی بی سرو صدا رفتم و آن را یک دلار و دوازده سنت از آخرین پول تو جیبی ماهانه ام خریدم. دفعه ی دیگر اگر کسی گوشه ای از این حرفها بزند ، من زود متوجه می شوم که دارد در چه موردی صحبت می کند.

( زنگ ساعت ده زده شد، این نامه ناجوری بود

--------------------------------------------------

شنبه ساعت 6:30

بابای عزیز

من امروز پیاده به شهر رفتم . باران سیل آسا می بارید. من زمستان را با برف دوست دارم و نه با باران.

عموی خیلی مهربان جولیا بعد از ظهر با یک جعبه ی 5 پوندی شکلات وارد شد. ( ملاحظه می فرمایید هم اتاق بودن با جولیا دارای چه اهمیت هایی است) این دخترک یتیم و بی پدر و مادر خیلی مورد توجه پندلتون ها قرار گرفته است. به خاطر این که این جناب پندلتون با من چای بخورد، حاضر شده که با قطار بعدی سفر کند، اما من هم به سختی توانستم از ایشان دعوت کنم که با هم چای بخوریم.

به طور کلی پذیرایی از پدر بزرگ مشکل است. حالا اگر عمو باشد بیشتر مشکل است. اما پذیرایی از برادر و پسر خاله که از محالات به حساب می آید.

جولیا ناچار شد در مقابل یک آقا قسم بخورد که آقای پندلتون عموی اوست و حاضر شد این موضوع را بنویسد و به طور رسمی امضا کند.( ملاحظه می فرمایید که اطلاعات حقوقی بنده هم بالا رفته است)

با این وچود اگر رئیس دانشکده دیده بود که عموی جولیا این قدر جوان و خوشگل است فکر نکنم من کاری از پیش می بردم.

اما به هر حال ما چای و ساندویچ و نان سیاه و پنیر سوئیسی را با هم خوردیم و آقای پندلتون در درست کردن ساندویچ به من کمک کرد . چهار تکه از آن ساندویچ را خودش خورد

.من به ایشان عرض کردم که تابستان گذشته را در لاک ویلو بوده ام ، مدتی در مورد خانم سمپل با هم صحبت کردیم. بعد حرف اسب ها ، گاوها و جوجه ها پیش آمد ، اسب هایی که هنگام خردسالی آقای پندلتون آنجا بوده اند، هه مرده اند . غیر از " گرور"که آن روزها شازده به دنیا آمده بود و حالا آنقدر پیر شده که فقط به چراگاه می رود و لنگان راه می رود.

آقای پندلتون پرسید آیا هنوز نانهای شیرمال را توی یک کماچدان زیر یک بشقاب آبی در طبقه ی زیر آشپزخانه می گذارند یا جای دیگر پنهان می کنند؟

پرسیدند: آیا در چراگاه زیر تل سنگها یک لانه ی کبوتر هست یا نیست؟ من در جواب سؤالهایش گفتم هست. آماسی آن روز یکی از کبوترهای چاق را گرفت. فکر می کنم این کبوتر بیست و پنجمین بچه ی آن کبوتر باشد که آقای جروی در زمان بچگی با آنها بازی می کرده است

من اقای پندلتون را آقای جروی صدا زدم و فکر نکنم از این موضوع ناراحت شده باشد. جولیا می گفت : هرگر عمو را اینقدر سرحال و شاد ندیده است.

چون خیلی راحت هم نمی شد با عمو پندلتون کنار آمد و با او حرف زد. اما جولیا از آداب معاشرت سررشته ندارد و سیاست هم ندارد. با مردها کنار آمدن سیاست و دانایی لازم دارد، اگر آدم رگ خوابشان را پیدا کند آن وقت رام و آرام می شوند و اگر اشتباه کند مثل گربه چنگ می زنند.

حالا ما داریم داستان " مری باشکر سف" را می خوانیم . داستانش عجیب است . به این قسمت آن توجه فرمایید:

دیشب چنان اسیر نومیدی شده بودم که ناله ام بلند شد ، سرانجام ساعت سالن غذاخوری را برداشتم و به دریا افکندم.

بابا اگر نبوغ آدم را به چنین روزی مبتلا می کند ، من که امیدوارم هرگز نانغه نشوم. الله اکبر ، دارد سیل از آسمان می بارد. فکر می کنم امشب باید شناکنان به کلیسا بروم.

دوستدار همیشگی شما

جودی

----------------------------------------------------

​

20th Jan. Dear Daddy-Long-Legs,

Did you ever have a sweet baby girl who was stolen from the cradle in infancy?

Maybe I am she! If we were in a novel, that would be the denouement, wouldn't it?

It's really awfully queer not to know what one is--sort of exciting and romantic. There are such a lot of possibilities. Maybe I'm not American; lots of people aren't. I may be straight descended from the ancient Romans, or I may be a Viking's daughter, or I may be the child of a Russian exile and belong by right in a Siberian prison, or maybe I'm a Gipsy--I think perhaps I am. I have a very WANDERING spirit, though I haven't as yet had much chance to develop it.

Do you know about that one scandalous blot in my career the time I ran away from the asylum because they punished me for stealing cookies?

It's down in the books free for any Trustee to read. But really, Daddy, what could you expect? When you put a hungry little nine-year girl in the pantry scouring knives, with the cookie jar at her elbow, and go off and leave her alone; and then suddenly pop in again, wouldn't you expect to find her a bit crumby? And then when you jerk her by the elbow and box her ears, and make her leave the table when pudding comes, and tell all the other children that it's because she's a thief, wouldn't you expect her to run away?

I only ran four miles. They caught me and brought me back; and every day for a week I was tied, like a naughty puppy, to a stake in the back yard while the other children were out at recess.

Oh, dear! There's the chapel bell, and after chapel I have a committee meeting. I'm sorry because I meant to write you a very entertaining letter this time.


Auf Wiedersehen Cher Daddy, Pax tibi!
Judy

PS. There's one thing I'm perfectly sure of I'm not a Chinaman.

--

M.T

Read More