The children are no trouble at all

The trailer stopped by the side of the road which stretches for miles, Flora pushes her hair behind her ears at first, then calls Gloria, beep beep beep and silence; Flora bites her lip, keeps on calling, but no answer, just three beeps and silence over and over again, she raise her voice, " Oh My God, why this girl doesn't reply? ... I wish Rocky were here... what a mess, four missing children! ... their mother will kill us ... uh, my beautiful day got ruined... yes, yest, it was my fault , I shouldn't have allowed them to go ballooning. "

Flora looks upward from the windshield, the sky is clean and clear-- no smoke, it means that the hot-air-balloon hasn't caught fire yet, Flora takes a deep breath, " Thank God! there's still hope", she tries to call Sergey, however there is no hope with him, his smartphone is always off.

Fear creeps into her mind, and she breaks out in a cold sweat, then appears a look of indecision on her face, she doesn't know what to do, the woman props against the steering wheel, and checks the radio afresh: no signal, and the time is exactly 20 minutes to 11, Flora goes pale, it is awful! the balloon and its passengers have got lost for over a half an hour, she has no time, she should ask for help.

" I wish you were here, Rocky." Flora moans as she wants to call 911, she presses the green button; anyway, Flora doesn't keep waiting for reply, because something strange has stolen her attention: one signal, yes, there is a signal on the GPS system in the car, GPS has tracked Uncle Larry's smartphone location on the harbor, Flora lets out a loud shriek with laughter, " Larry's phone -- May they be still alive? how strange that the balloon has drifted towards the harbor! "

Smiling, she calls Uncle Larry, beep beep beep and silence, Flora punches the steering wheel for several times in anger, then calls again, no one answers, the last glimmer of hope disappears ... beep beep beep ... A killing wait and the woman who dislikes waiting.

Going on call Larry, she starts the trailer in despair, and heads for the harbor; the trailer is going along the wooded road quickly as the silence is broken; at last Larry responds his smartphone. The trucker screams with laughter, and pulls over smoothly.

Flora, " Larry, That is you?"

Larry, " Yeah, it's Larry ... that is you, .. Lo..ra? "

Flora, " Oh yes, Why has your voice changed?"

Larry, " No, this is my own voice, but the wind is blowing hard, and the harbor is overcrowded too ... I can't even hear your voice clearly."

---, " Is the balloon safe?"

---, " Yeah, they're sound and safe... with my friend."

--, " Great! then why did you answer so late?"

--, " Sorry, I was asleep."

--, " Never mind, how are the girls? "

--, " Fine, they are with Julia."
 

Flora's eyes grow large in surprise as her adorable grandchild was on the beach, " Julia? is she in the shore?" 

Larry says in a calmer voice, " Don't worry, Honey, she said goodbye to the girls now ... Are you sitting in the coffee shop now?"

Flora, " No, in the car, I'll be there in ten minutes."

Larry, " No, No, Don't come here, Honey! I'm going.. we're going to look the missing freezer right away , Stay at the coffee-shop, I'll back a week later, we--" 

The phone gets cut off, now the GPS system shows its new location, floating across the Pacific Ocean, Flora giggles and texts a message to Gloria, " Dear Gloria! There is no dangerous, the balloon and its passengers are fine, a few minutes ago Larry and the girls went to search for Parmis's freezer, and they'll return after a week." 

Gloria and Sergey are in the kitchen as Gloria receives the message, Sergey is puzzled, " That freezer is nearly empty, then why has gone Larry?"

Gloria laughs, " I don't know... well, maybe Parmis will interview the gem-seekers."

Sergey smirks, " The children are no trouble at all."

Best Wishes

M.T☺

Make this year yours. Google tips for heading back to class.

M.T☺

Read More

حرکت های اجتماعی، سیاسی

« دیگر نه توانگری خواهد بود نه بینوایی، نه اربابی و نه بنده ای؛ همه ی نابرابری های اجتماعی از میان خواهند رفت و هر کس برای خود پادشاهی خواهد گشت. »

گفتیم که سرانجام دگرگونی گروهی از اعضای جامعه ،دگرگونی کل آن جامعه است. در این قسمت راجع به اثر حرکت از درون در قیام های مردمی صحبت می کنیم.

مبارزات اجتماعی ، سیاسی

اگر بگوییم که تمدن بشر بدون انقلاب ها و شورش های مردمی به مرحله ی کنونی نمی رسید، سخنی به گزاف نگفته ایم؛ با این وجود هرگاه از تمرکز بر درون برای حل مشکلات بیرونی سخن به میان می آید، بسیاری از مردم می پندارند ما خوش خیالانی هستیم که نه تنها خط بطلان بر تمام معضلات اجتماعی کشیده ایم، با اعتراضات و تظاهرات خیابانی اصولاً مخالفیم، در حقیقت چنین نیست.

بی تردید جنبش های اجتماعی در برقراری تساوی اجتماعی، مبارزه با ظلم و نابسامانی های فرهنگی، تقویت حس همدلی و اراده ی ملی، ایجاد نوگرایی و شکوفایی استعدادهای ملت نقش غیر قابل انکاری داشته اند، خلاف تماشاچی بودن، دست رو دست گذاشتن و بی تفاوتی که اصولاً درختی بی بار است، مسئله ی اصلی بر سر سرچشمه ی حرکت است،واقعیت این است که، انسان ها معمولاً با احساس درد، ترس و نفرت به پا می خیزند تا براساس ایمان قلبی:

« زمین تکید، زمین تنگ شد، زمین خشکید

سر نمازش ایـــــــــاک نســـــتعین خشکید

نخواست چون پـــدران خــــدا بیـــــامرزش

صبـــــور باشد و پنـــهان کند تنـــــــــــفر را »

 شاکتی گاوین می گوید:« منبع و انگیزه ی حرکت مهم است ، من دریافته ام که مردم اغلب با « افکار خوبشان» حرکت می کنند تا با هستی درون شان» آنها با منیّت شان حرکت می کنند و نه از روی فطرت و شهودشان:

 هنگامی که از مشاهده ی وضعیتی ناخوشایند ،دردمند و خشمگین می شویم، به پا می خیزیم بلکه حال بهتری پیدا کنیم؛ اعتراض مسکنی می شود برای پس زدن و انکار احساس ضعف، ترس و درماندگی ؛متأسفانه، سرخوردگی حاصل این قبیل شورش ها است و وضعیت موجود همچنان ادامه می یابد.

خانمی بود که به دلیل ترس شدید از بمب هسته ای به تشکل خلع سلاح هسته ای پیوست ، گرچه بانو با تمام قدرت برای هدفش می جنگید، ذره ای از احساس ترس و نومیدیش کم نشده بود هیچ مستأصل تر هم شده بود، گاه می اندیشید که مبارزاتش به کلی بیهوده و بی ثمر است.

پس از چند سال تقلای بیهوده ،بانو تصمیم گرفت تسلیم شهودش شود، هنگامی که به ندای قلبش گوش سپرد ،دگرگونی عظیمی در انگیزه هایش به وجود آمد، آن چنان که دیگر از روی ترس نمی جنگید، اکنون تن صدا و برق چشمانش راوی باور عمیق ایشان به هدف والایش بود، صلابت در رفتارش حس می شد و گفتارش بر دیگران اثرگذارتر بود. بله، با جریان انرژی هستی در وجودش، ایمان و امید جایگزین ترس و درد شده بود.

 

پیامبر اکرم (ص) فرموده اند:« اعمال در گروه نیت هاست .»؛ کارهای خوب هنگامی بر دیگران اثر بخشند که از قلبمان جاری شوند؛ بنابراین بهتر است به جای فرافکنی نگرانی ها به بیرون، ترس های درونی را پذیرفته، به معبد درون سری زده تا نغمه ی هستی را بشنویم؛ اجازه دهیم تا انرژی کائنات در ما جاری شود و ما را به مقصدی که مایل است هدایت کند: خواه شرکت در یک مبارزه ی سیاسی، خواه تدریس در محیطی دانشگاهی و خواه سفری سیاحتی، چه فرقی می کند؟ مهم آن است که با پیروی از قلب مان، نفوذ بر اطرافیان و دگرگونی جامعه آسان تر است، زیرا هر چه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند.

حرکت های اجتماعی و سیاسی به تحولات عظیم می انجامند اگر با انگیزه ای والا همراه شوند.

زندگی در روشنایی: شاکتی گاوین

            شاعر: حامد ابراهیم پور

                                                                                                           M.T☺

M.T☺

Read More

Big Traffic Jam

​

Gonzalo was in deep thought when the basket landed on the Semi-trailer, he thought about his mother country and Gabriel; they had both spent sweet times together.

Gonzalo grew up in Santiago del Estero a beautiful city in northern Argentina, when he was a child, his family used to ride to La plata in their trailer during summer vacations, for his grandpa lived there.

In La plata Gonzalo spent his days alone on the shore; for hours he was sitting in the sand, staring at the ocean, and dreaming of having a trailer just like his daddy's trailer until a nice little boy turned up, Gabriel had hazel eyes and dark brown hair, he searched for a worker to complete his sand castle, Gonzalo accepted his offer, and they became friends, soon Gonzalo got tired with bringing wet sand with the plastic bucket, in his view a truck could be very helpful, though Gabriel disagreed, he wondered a hard-working worker was better.

After a while, the Grandpa bought two toy trucks, they looked completely similar, the grandpa gave one of the dump trucks to Gonzalo, and the other to Gabriel. The boys were both happy with their trucks, and played with the trucks on the beach, filled them with sand, and built the sand castle faster.

Gonzalo adored his truck, it was too hard for him to part with his truck even one minute, everything went well until ...

On the dismal summer day, he was separated from his favorite car; the boys ran wild around, and laughed as a high wave came, and swallowed one of trucks.

Gabriel ran toward the another one swiftly, and picked up it , and shouted, " It must be my own truck, because your truck was closer to the shore."

Gonzalo felt a knot at his throat, he took a look at the truck, Gee! it was his own truck, Gonzalo was certain about it, because Gonzalo had carved a small G on the underside of his car, and the remained truck had a sign, but Gonzalo said nothing, he recalled his Grandpa's saying, " A nice friend is like a gem, Only A fool misses him."

So Gonzalo just nodded his head, " Good for you, Gabriel --- you are lucky."

 And after the poor boy wept alone... well, he had missed the most priceless thing in the world, though he had still kept his best friend. The Grandpa admired him, and said, " Don't worry, I'll buy a new truck for you."

Gonzalo replied in tears, " No, I don't want another one, it was my friend, may someone replace a friend? "

A bitter smile emerges on the Grandpa's face, " You're right, Gonzalo -- It's terrible for a child to miss his favorite toy, I can understand you."

Gonzalo became bigger, and bought a real Semi-trailer on his own, but he never forgot his dump truck, he always thought about.

The truck driver is going to get back his dump truck, Gabriel has gone to voyage to find the gem freezer, now the gem-seeker needn't the truck anymore, therefore the toy can be for Gonzalo if he arrives in La plata on time.

Finally Gonzalo reaches the shore highway, but his eyes grow wide to see that big traffic jam there, thousands of gem-seeker from around the US ride to the harbor. Gonzalo lets out a bitter sigh, " Bad luck!" he has to brake, and stops, Parmis shouts, " Oh, my smartphone reception-- it's good now."
 

Best Wishes

M.T☺

How to build the perfect sandcastle

Build a Great Sandcastle This Summer—How to Get Started

The Ultimate Sand Castle Toolkit

M.T☺

Read More

اختراع تان را بپوشید

​

بهترین بازار آزمایش شما حیاط خلوت خودتان است. آلیسیا شَفر، بنیانگذار کوله ی بچه ی پینات شل، با پوشیدن اختراع خودش مشهور شد.

آلیسیا به تازگی مادر شده بود. او می خواست نوزادش را در بغل بگیرد، اما در عین حال بتواند از هر دو دستش هم استفاده کند، پیاده روی کند و کارهایی را که دوست دارد انجام دهد. او کوله های بچه ی مختلفی را که در بازار بود، آزمایش کرد، اما هیچ یک مطابق میلش نبود. پس تصمیم گرفت. کوله ی بچه ای ویژه ی خودش طراحی کند. او ملافه ای را پاره کرد و آن را به خیاطی محل برد و کوله ای راحت و شیک طراحی کرد. او می گفت: « من به فکر تولید نبودم. فقط برای خودم درست کرده بودم.» اما بعد، یک روز او کوله را در مهمانی مادران جوان پوشید و از طرف همگان تحسین شد.

« چه قشنگ است، از کجا خریدی؟ برای من هم می خری؟» او ده کوله ی دیگر برای سایر مادران ساخت، بعد ده تای دیگر و ده تای دیگر ...

آلیسیا و همسرش در تولید این محصول مصمم شدند و آن را « پوست پسته» ، که لقبی برای نوزادشان بود، خواندند.

زمانی که آلیسیا در برنامه ی « فکر بزرگ » ظاهر شد، تجارت کوچکی به راه انداخته بود و حالا به فکر توسعه ی آن بود. ظاهر او توجه خریداران فروشگاه های زنجیره ای بی بیز آر آس را به خود جلب کرد. به زودی آلیسیا محصول خود را در این فروشگاه ها ارائه می کرد.

آلیسیا شَفر کار هوشمندانه ی دیگری هم انجام داد. او محصول خود را به فروشگاه های ویژه ی کودکان برد و گفت:« اگر این محصول تا دو هفته به فروش نرسد، آن ها را پس می گیرم.» او خریداران را در جریان این فروش سهیم ساخت و پاداش خود را هم گرفت.

همه ی اینها نشان می دهند که دوستان و افراد خانواده بهترین ابزار برای بازاریابی شما هستند. اما داشتن افراد معتبر در اطرافتان هم ضرری به شما نمی رساند.

وقتی یکی از زنان مشهور جامعه در حال زایمان است، آلیسیا یکی از کوله هایش را برای او می فرستد. پس طرفداران پر و پا قرصی هم در میان زنان مشهور دارد.

درس بزرگ: آلیسیا با پوشیدن محصول نوظهور خود در میان مردم، تأثیری بر آنان نهاد که نتیجه اش یک تجارت ده میلیون دلاری است.

کتاب فکر بزرگ: دانی دویچ

​source: http://www.thepeanutshell.com

​Peanut Shell Baby Sling : Alicia Shaffer ​

http://www.amazon.com/The-Peanut-Shell-Adjustable-Whisper/dp/B004L9H18K

M.T☺

Read More

Runway is Ready, Join politely

Tina presses her lips together, she feels a knot in her throat, Parmis smiles at her, " Calm down, Tina. Wait a little, finally we'll land but not now."

The tears gather in Tina's eyes, Parmis puts one hand on her arm, " Don't be cross-- Mino didn't say it on purpose ... however, we can wait-- Haste is from devil, so Enjoy the scenery."

Tina sits on the basket floor, frowning, " A safe place?? You must be Mad, Parmis! soon the hot air balloon will crash, then we all will pass away -- I warned you of this."

Mino bites her lip, " Be quiet! You're driving me crazy, Tina! Do something to challenge your brain, such as Having an ice-cream, watching a video or  anything else, except remarking."

Tina gets angry, Parmis shouts at them both, " Enough!"

Armis cries, " Tina told the truth, if the balloon gets stuck in the trees."

Mino, " Parmis! the balloon air is escaping fast."

Parmis pushes the pump button, the balloon begins inflating gradually, and raising.

Parmis points at the road, " Look! the wind is carrying us towards the road, just keep the balloon at the same high, then we can descend on the road, maybe we find someone for help us there."

Armis laughs, " indeed? Great!"

Tina nods, " All right, but we're still going down, the balloon should be lighter."

Parmis, " Excellent! Drop down the basketballs, they are too heavy."

The little girls throw out the balls, one of them hits James's head, he falls down and cries.

Mino starts dropping all the ballasts, the balloon drifts towards the road slowly. The old road is vacant, a remote road, no cars passes.

Now the hot air balloon is just over the road, Mino takes Parmis's suitcase, she intends to throw it down, Parmis screams, " What are you doing, Mino?"

Mino, " It's still heavy."
Parmis, " But it's my surprise gift."
Mino sighs deeply, " Sorry, Parmis. You don't need these ice-creams sticks, Uncle Larry is nearly ...."

Parmis looks Mino in the eye ," Uncle Larry will wake up soon," then adds, "By the way, Don't drop anything else. Look! we arrived at the destination, now we are above the road."

Armis screams " I can see a heavy truck coming -- Oh, yes, we're in luck! one is coming."

Mino, " So we can descend, and ask him for help."

Tina frowns, " No, I can't trust him. Mommy has told me, " Don't speak with strangers, it's dangerous."

Mino grins, " Don't be such a baby! it's not an ordinary position, we have to ask for the help."

Tina and Mino begins argue about this matter, Parmis says, " See me, Tina is right, we shouldn't trust anyone. "

Armis cries, " So what can we do?"

Parmis, " Trust me, I have a plan-- Be ready when I ordered you pull the string, OK? "

The Semi-trailer comes closer, it has occupied the full width of the road, Gonzalo is driving along the road while singing a happy song. It seems as if he hasn't seen the hot air balloon above his truck. 

Parmis, " Now."

The three other girls pull the cord, the parachute valve opens, the air vents from the balloon, and the balloon comes down slowly.

When it is right over the cargo space, Parmis pushes a hidden button, the girls' eyes grow big, the envelop starts shrinking, it gets smaller and smaller, then it comes down towards the balloon basket, and be swallowed by the cylinder which attached in center of basket. Parmis blinks, " The runway is ready, how about you? Are you ready?" the girls are still in shock as the basket lands on the cargo space smoothly.

Are you surprised by this balloon? guess what it's not an ordinary balloon, it is very special, the balloon belongs to Gloria and Sergey, and a familial invention of them.

The children scream, " Hooray, Hooray!"

Parmis points at the truck cab, " Be quiet! he shouldn't notice us until we reach a safe area such as a busy street, then we'll ask for help."

The three other kids agree with her, they all sit into basket and begin having the ice-cream, Uncle Larry is still asleep.

 

Best Wishes

M.T☺

 

​

M.T☺

Read More

سهم ما در شفای دنیا

زمین سیاره ای رو به ویرانی

زمین چشم یکی از سیارات همسایه را گرفته بود؛ گروهی فرا زمینی مأموریت یافتند تا اطلاعاتی جامع راجع به زندگی در این سیاره ی زیبا، امکانات موجود و نیز زمان دقیق لشکرکشی به زمین را گردآوری کند.

 فضایی ها پای صحبت زمینی ها نشستند: اوضاع دنیا؟ وحشتناکه ، وحشتناک! گرانی، تورم ، بیکاری، آلودگی هوا، گرم شدن تدریجی زمین، بحران اتمی ، خشونت ، دیگه بدتر از این هم می شود؟
آسمان آبی، آه! یادش به خیر قدیما حداقل هوای پاکیزه داشتیم، الآن چی؟ تو شهر ما شمار خودروها از آدم ها بیشتر است، متأسفم!

خانواده ها، اخلاق، جوانان، فاجعه است! مردم تنها زندگی می کنند، سگ ها و گربه ها جای اعضای خانواده را پر کردند، آقا، ارتباطات انسانی از بین رفته است، شک دارم در آینده اصلاً خانواده ای وجود داشته باشد، خجالت آوره!

و ...

یأس و نومیدی موج می زد، سیمای آینده ی این سیاره چقدر تاریک و رقت انگیز به نظر می رسید.

بعد پای تلویزیون نشستند، اخبار جهان : خشونت، درگیریهای خیابانی، قتل، کشتارهای قومی، نژادپرستی، رشد منفی جمعیت، بیکاری، کاهش ذخایر طبیعی و سوخت های فسیلی، نگرانی از جنگ هسته ای، اعتصاب کارگران و ...

فرا زمینی ها با خبری شادی آفرین به فضا بازگشتند: هیچ نیازی به تصرف زمین نیست به زودی شاهد فرو پاشی این سیاره خواهیم بود.

درمان دنیا

مردم همواره از اوضاع نابسامان دنیا ابراز نگرانی می کنند و با هاله ای از ترس و تردید به آینده ی مبهم و اسف بارش می نگرند، متأسفانه، هیچ امیدی نیز به شفا و روشنایی آن ندارند.

بزرگی گفته : « واژه ی بیماری معادل است با بهبودی، تناقضی خوشایند! ». در واقع اغتشاش ها، ناآرامی ها و بحران های دنیا نمودی است از بیداری انفرادی مردم دنیا و افزایش سطح آگاهی عمومی، بنابراین بحران ها نه تنها نشانه ای از فروپاشی جهان نیست، بلکه بیانگر بهبودی اوضاع و آینده ی زیبای این سیاره است، دگرگونی انفرادی به دگرگونی جمعی می انجامد.

نوجوان که بودم از افزایش خشونت و جنگ، به خصوص جنگ اتمی خیلی می ترسیدم، همان ایام از رادیو شنیدم که دانشمندی { آمریکایی} گفته وقتی اکثریت مردم دنیا درباره ی جنگ هسته ای نگران باشند، وقوع جنگ هسته ای کاملاً محتمل است، این شد که دلواپسی درباره ی بمب اتمی را کنار گذاشتم تا یک نفر از مجموعه ی مضطربین کم شود؛خب، هیچ دوست نداشتم با نگرانی سهمی در جنگ هسته ای احتمالی داشته باشم:) همه ی ما در برابر دنیا مسئول و در آفریدنش شریک یکدیگریم.

هنگامی که نور می تابد

آن هنگام که از محیطی تاریک به اتاقی پر نور قدم می گذاریم، روشنایی چشم ها را چنان می آزارد، که ناخودآگاه آن ها را لحظه ای بسته، چند بار پلک می زنیم تا به نور عادت کنند، سپس با شادمانی در روشنایی گام برمی داریم. حرکت از دنیای کهن به دنیای نوین نیز چنین است؛ حرکت از تاریکی به روشنایی. زمانی سپیده دم آشکار می شود که یلدای تاریک و بلند را پشت سر گذاریم.

ما شاهد این روند در تمام اشخاصی که در روشنایی بیدار شده اند بوده ایم، اوایل احساس سرگشتگی و پریشانی می کنند، البته حق هم دارند، پذیرفتن این حقیقت که عمری در ظلمت و تاریکی زندگی کرده ایم کار آسانی نیست، زندگی که زیبا، سالم و موفق از دید خود سابق، اطرافیان و جامعه تعریف شده است، اکنون بسیار نامتعادل، جنون آمیز و ماشینی به نظر می رسد و
مشکلاتی که سالیان دراز بر زندگی ما سایه انداخته، از پذیرش شان سرباز می زدیم، اکنون پذیرفته، حل شدنی به نظر می رسند.

این همان اتفاقی است که برای دنیا می افتد در سیر به سوی روشنایی منقلب می شود، زجر می کشد، بحران زده، فقیر و طغیان گر می شود، اما این فقط نیمه ی تاریک زمین است، نیمه ی دیگر که رو به خورشید است، روشن است و زیبا. پس با اغتشاشات، جنگ طلبی ها و بحران ها خود را سنگ تیپا خورده ی روزگار نپنداریم و نومید نشویم.

ما قربانی دنیا نیستیم، بلکه کانالهایی برای درمان دنیا هستیم ،بنابراین افزایش آگاهی فردی ما به افزایش سطح آگاهی جهانی می انجامد، بهترین کاری که برای شفای دنیا می توانیم انجام دهیم نایستادن در برابر تغییرات و پذیرش دو قطب تاریک و روشن، منفی و مثبت درونمان است. به خاطر بسپریم که هر چه دنیا پر نورتر شود، اشباح و تاریکی ها بیشتر عیان می شوند؛ فردا روشن است. 

 زندگی در روشنایی: شاکتی گاوین

                                                                                          M.T☺

M.T☺

Read More

تنها صداست که می ماند

" Try not to become a man of success, but rather try to become a man of value." 
Albert Einstein

هفته دولت گرامی باد. دولت تدبیر و امید دولت همدل مردم;-)

صبح امروز با این پیامک همراه اول بیدار شدم، گمونم دیروز ارسال شده و بایک کم تأخیر رسیده به مقصد.

سلام :-)

دوشنبه آغاز هفته ی دولت بود،  منم به نوبه ی خودم هفته دولت را به دولت تدبیر و ملت سرفراز تبریک می گویم و هفته خوشی را براتون آرزومندم.

گفتنی زیاد داشتم حیف که تایپ با این صفحه کلید به کندی پیش می رود، چون بهش عادت ندارم،  بله همون مشکل همیشگی ؛ ماهی ها تفریحات سالم ندارند با کابل ها سرگرمند و به همین سبب جى میل جوجه تیغی،  این جانب، دو سه روزیست که ستاره ی سهیل شده :-/
فعلن،  دارم این نامه ی کوتاه را از یک حساب دیگر و با تلفن همراه می نویسم:-)
نگران نباشید رو داستانهام کار می کنم،  چرا توقف کنم؟  مخصوصن حالا که خوش شانس ترم:-D   قصه اش را بعدن می گم ;-)
"

چرا توقف کنم، چرا؟
پرنده ها به جستجوی جانب آبى رفته اند
افق عمودی است
افق عمودی است و حرکت: فواره وار
و در حدود بینش
سیاره های نورانی می چرخند.
                                                   "
ایام به کام:-)

Read More