دنیا بدون ایمان

​
​

درود بی پایان

« اگر به آن چه باید ایمان داشته باشید، ایمان ندارید، به دنبال چیزی بگردید که آن را باور داشته باشید، زیرا دنیا بدون ایمان، فضایی تنگ برای زندگی کردن است.

                                                                                                     جارج ادورد وودبری»

_______________________________________

Speaking of Heaven--do you remember Mr. Kellogg that I told you about last summer?--the minister of the little white church at the Corners. Well, the poor old soul is dead--last winter of pneumonia. I went half a dozen times to hear him preach and got very well acquainted with his theology. He believed to the end exactly the same things he started with. It seems to me that a man who can think straight along for forty-seven years without changing a single idea ought to be kept in a cabinet as a curiosity. I hope he is enjoying his harp and golden crown; he was so perfectly sure of finding them! There's a new young man, very consequential, in his place. The congregation is pretty dubious, especially the faction led by Deacon Cummings. It looks as though there was going to be an awful split in the church. We don't care for innovations in religion in this neighborhood.

اسم

harp  چنگ
minister  وزیر، وزیر مختار
dozen  دوجین، دوازده عدد
pneumonia ذات الریه
crown تاج
congregation جماعت
Deacon  خادم کلیسا
innovation نوآوری، بدعت

صفت

consequential مهم
dubious مشکوک

فعل

to preach  موعظه کردن
to acquaint آشنا شدن، مطلع شدن

یادم آمد که ... شما آقای "کلوک" را به یاد می آورید که تابستان سال گذشته درباره ی او نوشتم ؟ او کشیش یک کلیسای کوچک که به ما نزدیک می باشد بود. بیچاره زمستان گذشته به مرض ذات الریه مرد . من چند مرتبه برای شنیدن موعظه او رفتم و خیلی خوب با عقاید مذهبی او آشنا شدم.

او تا هنگام مرگ به عقاید خود وفادار بود. به نظر من اگر مردی 47 سال در راه راست سیر کند و هرگز خلاف حقیقت و راه راست نرود باید او را به عنوان یک چیز گرانبها و کمیاب نگاهداری کرد. امیدوارم که جایش در بهشت خوش باشد و با فرشتگان دمساز گردد. او مطمئن بود که به این سعادت خواهد رسید.

حالا یک جوان ناشی به جای او کلیسا را اداره می کند و مردم از او رضایت ندارند. طرفداران کمینگر می خواستند دو دسته شوند. حال آنکه مردم این منطقه به دو دستگی معتقد نیستند.

_______________________________________

M.T

Read More

A Sweet Victory

This round is more exciting; the road is too narrow and sweet, it is covered in cotton candies; the robots run after one another rapidly; Uncle Sergey is standing on his feet, and encouraging Parmis, " Faster, Faster! ",  Parmis doesn't hear any sounds, she only focuses on the path and Haft-seen, it is not only following the others at a high speed, but also it is scanning around carefully until it finds a lovely cat, and rescues it.

Parmis's heart is racing faster and faster, Now all the viewers are standing up, gaze at the track,  Apple pie reach a hill, Haft-Seen comes up it, Parmis's chance becomes better, Apple pie turns pale.
All the robots are climbing over the biscuits and cookies; although it has trouble going up the steep, a cute puppy turns up here; the competitors are close to the finish line, Parmis shuts her eyes in fright ,and her friends begins chanting.

Lastly the robots arrive at the witch cottage, Haft-Seen is in luck, all at once Apple pie overturns, and Haft-Seen overtakes it easily, then it enters the ruined house, and rescues a hedgehog.

Armis, Mino, Tina and Martin scream with laughter, " Winner Winner Chicken Dinner." it is quite obvious who is winner, who saved  seven survivors, and got into the cottage sooner: Haft-Seen. Uncle Sergey jumps up and down from joy.

Parmis stands on platform, the viewers cheer her and the lovely robot, the candles go on, and also the music goes on, Parmis says , "I must thank three people, my mom, my mentor, and my encourager Uncle Larry, they helped me  achieve this reward. "

Uncle Larry laughs, "Of course, the prize will be awarded in the summer, because the winner should attend her school, and study hard to build a better and stronger robot for the next competition."

Uncle Sergey holds up Haft-Seen, the children make a circle around him, then they all run around the wood in the rain of confetti, while the crowds sing the victory song all together.

Parmis wonders, "The clock is running, Make the most of today! yeah, I must devise a solution to the quarrel.", she says in a clearly voice, " Thank You for this scholastic and amusing contest, but my friends have a request, they are so curious to know the invention story of my robot." She turns to the mother, a tender look in her eyes melts the mother's heart, a merry smile emerges on the mom's face, " Why not?  I'll write it." Uncle Larry claps, " That's great!"

Parmis laughs, " Thank you so much." and the children jump about, Uncle Larry sings a pretty song, and the professional skaters perform skating beautifully. Rocky invites all the friends to their family coffee shop in the glassy tower, Mino says," Sure, we'll come there-- soon, in this summer."

Finally, after an adventurous day, everyone comes back their home, American travelers together, and Island travelers also together.

​Best Wishes

M.T​

M.T

Read More

Confetti Wood

​

_____________________________________

A Shriek

It is midnight , and the mom is still awake; she is working on a new story as she hears a shriek from the next room, she winces and screams in fright , " Parmis."

Then she enters Parmis's room hastily, switches the light on, and looks at the little girl's face. The child is pale as if she got shocked, the mom sits on the edge of the bed, and kindly strokes the child's hair for a while.

Parmis says in a weak voice, " I had a nightmare about being second, my robot , Haft-Seen, was only one yard behind the winner robot, it was so terrible, Mom."

Her mother smiles softly, " But It was only a nightmare. Now sleep."
Parmis sits up in bed, and gazes at Haft-Seen with sorrow, " I fear of failure, Mommy."

" Everyone scares of this monster," the mom says as she helps Parmis lie down, then she continues, " But Parmis is so brave that  she can overcome the terror easily, Now close your eyes, and only think about your victory, OK? "

Turning off the light, she says, " Goodnight.", and leaves the child alone.

____________________________________________

A Challenge For Bright Students

Welcome, Here is Confetti Wood , where Google holds its one-day friendly competition for elementary school students. A few minutes ago, a big earthquake happened in the forest. Don't worry! In reality it was a simulated earthquake; now the rescue robots compete to find survivors and the victims distributed all over the arena.

Five robots have attended the tournament; competitors consist of  Apple pie, Cookie, Haft-Seen, Ice-Cream & Pancake. The robots are completely autonomous; they are also smart and strong enough to carry out their mission successfully.

There is a great deal of excitement , a lot of people have come to watch, all the students are preparing for the contest: one of the groups is consulting her mentor, and the others are checking their programming codes but Parmis, she is examining Haft-Seen for the last time.

Uncle Sergey is a nervous wreck, the robot doesn't work perfect; Haft-Seen overturns as it runs into a block, Parmis edits one code, and Haft-seen starts moving again, Parmis jumps up and down, the rival team says, smirking, " Little Girl! Don't get too excited-- May not you win the reward. "

Parmis frowns, she is somewhat numb with fear, Armis tries to encourage her, " It looks that you've lost your cool, Calm down, Parmis! I'm sure you'll win."
Parmis hugs her, "Thanks, Armis."

Uncle Larry says, " Let's listen to the sound of the waves."

They both walk on the beach for a while, and look at the blue ocean in silence; when Parmis feels calm, she comes back for the tournament happily.

____________________________________________

 

A wonderful Journey

All the teams place their robots on the top of hill, It is the start line; then competitors stare at Uncle Larry.

He shouts, " Attention, Please! The Robotic tournament is starting after my comments. The path of competition stretches to the witch cottage, it is at the end of Confetti Wood, the simulated victims, Stuffed animals, are disturbed throughout the path. Your robots should search and save them.

That Robot which will rescue more victims, and also reach the cottage sooner, it will win. None of the mentors or viewers don't allow to enter the track! I wish you a wonderful journey. Good luck!"

The hundreds colored balloons float across the sky, the viewers scream with excitement ; Rocky drops the flag, and the contest starts.

____________________________________________

The First Round

The land is covered in a thick layer of sugar, the white hill is shining in the sun beautifully, and the robots are moving on it slowly. Parmis is excited; Haft-Seen is searching into the sugar carefully; Uncle Sergey is keeping an eye on his trainee, he shouts constantly, " Come on! Come on!"

Finally, Haft-Seen finds a dove, Parmis shouts, " Oh, Great!", Haft-Seen carries the victim to the safe area, the mission is completed, Haft-Seen goes down the hill as quickly as it can, the children cheer the brave robot, because it is ahead of the others.

Now Parmis is calm, however, this round has gone down well. 

____________________________________________

A Lollypop Jungle

Just at bottom of the hill, the wood pathway begins, the lollypop trees are along both side of the  path, and the gumballs are all over the ground. Haft-Seen passes through the jungle without trouble, and finds a rabbit easily; Mino, Armis, Tina and Martin are clapping, Haft-Seen transports the stuffed animal to the safe point, Gee! the Apple pie is just behind it, Uncle Sergey looks worried, he shouts " Watch out! Watch out!"

____________________________________________

Drowning Dangers

The pathway leads to an ice-cream river, the stuffed animals floating seem tired and hopeless, Parmis wonders, " It's a big challenge for Haft-Seen."

I am with her; Swimming across a sticky melted ice-cream must be too tricky, but Haft-Seen succeeds; within 8 minutes it saves a teddy bear, and goes for the next round.
 
Haft-Seen is still leading, Parmis can hear the viewers' cheers, she feels proud. After the river, they show up a lake, a jello lake; Parmis holds her breath, the robot steps into the gelatin, and it goes forward to the middle of the lake, then it stops, Uncle Sergey yells, frowning, " Go on!"

Parmis feels confused, she does not know what to do, the robot got stuck in the gelatin, the little girl attempts to come it out, but any codes do not work as if the robot did not like to leave the lake; Uncle Sergey's face is red, he waves his hands, and tries to lead Parmis, however, his effort is not effective, Haft-seen is drowning gradually.

Apple pie, grinning, passes by Haft-Seen, Parmis turns her attention to the viewers, Uncle Sergey is fully disappointed with her, there is no smile on his face, and no light in the eye. But Uncle Larry smiles softly, and her mom along with friends asks her to try more.  

The robots, one after another go past Haft-Seen, and overtake it, and go away. Haft-Seen is up to its head in jello now, Parmis cries, " Don't Stop the music, Haft-seen, you can."

Uncle Sergey bangs on the fence, and shouts in anger, " She's very stupid."
Parmis's Mom stares at him angrily, " Who?--- I feel sorry for you, she's only eight!"
Uncle Sergey blushes, " Sorry! this is way over my head." Uncle Larry laughs at him, " Don't worry, I'm certain that she finds a way finally."

Parmis sits on her knees, hides her face in the hands, and starts weeping; Uncle Sergey is nearly passing out, he rises from his seat, and tries to climb over the fence to get into the track, but Rocky forces him to go back to his seat, Uncle Sergey cries, " She shouldn't surrender, I must help her." Gloria puts her hand on his back calmly,  " I understand you, but If you break the law she will remove ."

 At the moment, the crowd scream with laughter, Parmis lifts her head, and looks at Haft-Seen with surprise,  Wow! the fish is still alive, thanks God! her fearless robot has come on the lake with a turtle, Parmis dances about happily, and her friends whistle, and cheer Haft-Seen that  approaches the beach slowly, now it is too back, and its luck is too weak to win .

____________________________________________

Best Wishes

M.T

M.T

Read More

از هر دست بدی از همان دست می گیری

​

سلام ، صبح بخیر

دیگران را از صمیم قلب دوست بدار. نترس و عقب نشینی نکن. هر چه به دیگران عشق بیشتری بدهی، چندین برابر آن به خودت برمی گردد.          برایان ویس

_______________________________________

10th August Mr. Daddy-Long-Legs,

SIR: I address you from the second crotch in the willow tree by the pool in the pasture. There's a frog croaking underneath,a locust singing overhead and two little 'devil downheads'  darting up and down the trunk. I've been here for an hour; it's a very comfortable crotch, especially after being upholstered with tow sofa cushions. I came up with a pen and tablet hoping to write an immortal short story, but I've been having a dreadful time with my heroine--I CAN'T make her behave as I want her to behave; so I've abandoned her for the moment, and am writing to you. (Not much relief though, for I can't make you behave as I want you to, either.)

If you are in that dreadful New York, I wish I could send you some of this lovely, breezy, sunshiny outlook. The country is Heaven after a week of rain.

اسم

crotch دو شاخه
pasture علفزار، چراگاه
locust  ملخ
trunk، صندوق عقب،  تنه درخت

فعل

to dart به سرعت حرکت می کنند
upholster مبلمان کردن

دهم ماه اوت

 آقای بابا لنگ دراز

قربان، من این نـامه را از بالای دو شاخه بید مجـــــنون کنار جویبار در چراگاه به شما می نویسم. از پایین قورباغه ای ، قور قور می کند و ملخی از بالا آواز می خواند. دو تا مارمولک از تنه ی درخت دارند بالا می روند . حالا یک ساعت است که من اینجا نشسته ام دو شاخه خیلی راحتی است، دو تا از ناز بالش های نیمکت سالن را آورده ام و گذاشته ام زیر پاهایم و بر روی آنها نشسته ام ، قلم و کاغذ آورده ام . امیدوارم که بتوانم داستان کوتاهی بنویسم .

 اما قهرمان داستان خیلی خودش را لوس می کند و گوش به حرف من نمی دهد. من هم حالا آنرا کنار گذاشته ام و دارم به شما نامه می نویسم . ( هر چند که شما هم مطابق میل من رفتار نمی کنید. اما چه فایده؟)

اگر شما در آن هوای آلوده و کثیف نیویورک هستید . کاش من می توانستم کمی از هوای پاکیزه و خوب اینجا را برای شما بفرستم . به خصوص این مناظر پس از یک هفته بارندگی اینجا درست مثل بهشت شده است.

_______________________________________

M.T

Read More

از ذهن تا بازار

​

خانم سلیمانی از صندلی برخاست و پای تخته رفت. سکوت مرموزی بر کلاس سایه گسترد و علامت های سؤالی که در ذهن ها رژه می رفتند. با بدخلقی بین گچ های ریزه میزه و خاکه ها را گشت : « کی مسئوله گچه ؟» وقتی گچ بزرگتری پیدا کرد، لحظه ای آن را در هوا تکان داد و بعد با خطی خوش روی تخته نوشت : « دوست دارید چه وسیله ای را اختراع کنید؟»

 دست به چانه، مدتی به نوشته ی روی تخته زل زدیم:« مگر  هنوز وسیله ای هست که اختراع نشده باشد ؟»، خانم سلیمانی انگار افکارمان را می خواند ، با حوصله توضیح داد:« همه ی وسایلی که الان می بینید یک وقتی نبوده ....»

در کلاس ولوله ای به پا شد، یکی می گفت : « من دوست دارم ماشین زمان اختراع کنم.» دیگری می خواست دروغ سنج بسازد و یکی هم داروی سرطان ، خلاصه بچه ها بلند بلند فکر می کردند و من بی صدا .

از مدرسه تا خانه، و تمام طول هفته را فقط و فقط به نوآوری فکر کردم و به آفرینشی باشکوه و خیره کننده . سرانجام به این نتیجه رسیدم  که یعنی بد شانس تر از ما هم هست؟  چون همه چیز قبلاً اختراع شده : تلویزیون، کامپیوتر، هواپیما، قطار، ماشین ، تلفن و ... چه فکر کودکانه ای ! به راستی ،خام بودم که می پنداشتم آخر دنیاست و مخترعین انسانهای استثنایی و شاید مریخی هستند.

خلاصه چه دردسرتان بدهم، هفته ی بعد من با ایده ی کشف یک داروی تازه انشایی نوشتم و به کلاس بردم، دیگران هم یا ننوشته بودند، یا از روی کتاب انشانویسی، کپی کرده بودند، من انشایم را خواندم و به چهره ی خانم معلم خیره شدم، راضی به نظر می رسید، اما خودم نه ای کاش! خلاقتر بودم.

بعد نوبت جعفری شد، نمی دانم خودش نوشته بود، یا او هم از روی کتاب رونویسی کرده بود، به هرحال ثابت کرد که دختر خوش فکری است.

اول که نگارشش را می خواند لبخند کجی روی صورتم پدیدار شد، بغل دستی ام گفت:« چه مسخره! ضبط صوت تاشو؟» به نشانه ی تأیید سرم را تکان دادم: « خب، یک ضبط صوت جیبی بخره .»

جعفری می خواست یک ضبط صوت تاشو بسازد، او حتی راه حلی هم ارائه داده بود:«کافی است یک لولا در ضبط صوت کار بگذاریم.» خانم معلم خوشش آمد :« آفرین، عالی است!» جعفری سرش را بالا گرفت و با غرور سرجایش برگشت.

هرچند همکلاسی ها خیال می کردند فکرش آن چنان آش دهن سوزی نیست و شاید حق داشتند، خب،من هم  یک ضبط کوچولو را به یک ضبط صوت بزرگ تاشو ترجیح می دادم، ولی انشایش تلنگری به من زد و برداشتم  را از واژه ی « اختراع» و « مخترع» به کلی عوض کرد، اکنون می دانستم که اختراع : یک معجزه ، شاهکار یا آفرینشی چشمگیر و پرابهت نیست، اختراع یعنی ساده کردن؛ مخترع هم یک آدم عادی است مثل دیگران، فقط کمی کنجکاوتر، حساستر و نکته سنجتر .

ذهن کودکانه ی من تازه داشت مزه ی ضرب المثل « احتیاج مادر اختراع است.» را حس می کرد.

  از نیاز تا نوآوری

اگر به دقت دور و برمان را نگاه کنیم ،نیازهای بیشماری را کشف می کنیم؛ کم و کاستی های زیادی در اطرافمان هستند، جاهای خالی که بهتر است پر شوند و موانعی که بایست از سرراه برداشته شوند، چرا راه دور ،بهتر است اول از دردسرهای خودمان شروع کنیم ، و با موارد کوچکی که همواره حرصمان را درمی آورند ، وقتمان را می کُشند یا ما را به زحمت می اندازند:

هوا که گرم می شود، سر و کله اشان پیدا می شود، اگر اهل تهرانپارس باشید، بی شک، بار میزبانی این میهمانان ناخوانده را به دوش می کشید، سوسک ها را می گویم، آنها یکی از دغدغه های ساکنان محله ی ما هستند، ولی هیچ وقت به فکر ساختن سوسک کش نیفتادیم ، غافل از این که یکی از هم محلی ها با ساخت خمیرسوسک کش میلیاردر شد.

خانم شکوه السادات هاشمی ، این بانوی مکتشف ، مخترع و کارآفرین ایرانی، که ساکن محله ی نارمک تهرانپارس است، زمانی که از دست سوسک های آشپزخانه به ستوه آمد، با ترکیب مواد مختلف به خمیری معجزه گر رسید که ظرف مدت کوتاهی سوسک ها را تار و مار می کرد. هنگامی که خمیر امحا بین دوستان و آشنایان گل کرد، خانم هاشمی اختراعش را ثبت کرد و خیلی زود با احداث کارخانه ای به تولید آن مبادرت ورزید.

من که همیشه برای پیدا کردن وسایلم دردسر دارم، گاهی از صف بیرون می آیم، که مزاحم دیگران نشوم و با خیال راحت (؟)  کیفم را می گردم تا وسیله ی مورد نظرم  را که می تواند آینه، دفترچه یادداشت، خودکار یا تلفن همراه باشد پیدا کنم؛ آخر کیف های زنانه حداکثر یک یا دو جیب کوچک دارند، و جای خاصی برای دسته کلید، تلفن همراه، لوازم آرایش، دستمال کاغذی، خودکار، دفترچه ، ناخن گیر، آچار ( بعضی خانم ها همیشه مجهز هستند) و ... ندارند، خانم جن گرودر نیز مشکل مشابهی داشت، یکبار که جنی ظرفها را درون ماشین ظرفشویی می گذاشت، جاظرفی چشمش را گرفت، آن را برداشت ، روی میز گذاشت و محتویات کیفش را توی آن چید ، سپس جا ظرفی را  در کیفش گذاشت، عالی بود؛ دیگر وقتش برای پیدا کردن دسته کلید، لوازم آرایش، تلفن همراه و ... تلف نمی شد و به این ترتیب « کیف باتلر» پدید آمد.

سردردهای سینوزیتی وحشتناک هستند، آقای وین پری مربی دفاع شخصی بود و در یک برنامه ی تلویزیونی نحوه ی استفاده از اسپری فلفل را به مردم آموزش می داد، در ضمن سینوزیت هم داشت . 

یکبار که سینوزیت آقای پری عود کرده بود و اتفاقی اسپری فلفل به صورتش پاشیده شد، متوجه شد که سردردش کاملاً برطرف شد، آقای پری شگفت زده شد، نمی توانست باور کند که اسپری فلفل چنین تأثیری دارد، بنابراین بار دیگر به به سردرد مبتلا شد ،اسپری فلفل را استنشاق کرد، باورنکردنی بود، سردردش به یکباره از بین رفت.

هشت سال بعد، هنگامی  که آقای پری بیکار شد، تصمیم گرفت، کشفش را به بازار عرضه کند، او در آشپزخانه مواد طبیعی را مخلوط کرد ، در ظرف افشانه ریخت و آن را روانه ی بازار کرد، مطمئن بود که داروی طبیعی و مؤثرش با استقبال مصرف کنندگان مواجه می شود، همین طور هم شد.

 اتاق نوجوانان، بخصوص دختر خانم ها معمولاً درهم برهم و شلوغ پلوغ است، رخت های شسته و نشسته این جا و آن جا روی هم تلنبار شده اند، مامان حرص می خورد و گله دارد  که وقتش برای مرتب کردن اتاق، اتو کردن و پیدا کردن رخت ها ساعتها تلف می شود؛ خانم دبی بارکر با دو دختر نوجوانش چنین معضلی داشت، هرچه به بچه ها التماس می کرد لباس هایتان را تا بزنید و مرتب در کمد آویزان کنید به خرجشان نمی رفت که نمی رفت.

بالاخره خانم بارکر یک تکه مقوا برداشت و الگویی روی آن ترسیم کرد، قطعات را برید و به هم وصل کرد، تا به « فلیپ فولد» رسید، یک تازننده ی تی شرت.

هیچ یک از این اشخاص نابغه نیستند ، بنا به گفته ای « هیچ نابغه ای وجود ندارد.» تنها کاری که این اشخاص انجام دادند ، کشف نیاز و برطرف کردن آن بود. آخر احتیاج مادر اختراع است.

برگرفته از کتاب فکر بزرگ اثر دانی دویچ

                                                                                M.T

M.T

Read More

قلم مو و رنگ در اختیار شماست

​

صبح بخیر

« هریک از ما در جهان عاطفی خود آب و هوای خود را می سازد و رنگ آسمان آن را تعیین می کند.
                                              بیشاپ فالتون جی.شین»​

_______________________________________

I know that I was to write nice, long, detailed letters without ever expecting any answer. You're living up to your side of the bargain--I'm being educated--and I suppose you're thinking I'm not living up to mine!

But, Daddy, it is a hard bargain. It is, really. I'm so awfully lonely. You are the only person I have to care for, and you are so shadowy. You're just an imaginary man that I've made up--and probably the real YOU isn't a bit like my imaginary YOU. But you did once, when I was ill in the infirmary, send me a message, and now, when I am feeling awfully forgotten, I get out your card and read it over.

I don't think I am telling you at all what I started to say, which was this:

Although my feelings are still hurt, for it is very humiliating to be picked up and moved about by an arbitrary, peremptory, unreasonable, omnipotent, invisible Providence, still, when a man has been as kind and generous and thoughtful as you have therefore been towards me, I suppose he has a right to be an arbitrary, peremptory, unreasonable, invisible Providence if he chooses, and so--I'll forgive you and be cheerful again. But I still don't enjoy getting Sallie's letters about the good times they are having in camp!

However--we will draw a veil over that and begin again.
I've been writing and writing this summer; four short stories finished and sent to four different magazines. So you see I'm trying to be an author. I have a workroom fixed in a corner of the attic where Master Jervie used to have his rainy-day playroom. It's in a cool, breezy corner with two dormer windows, and shaded by a maple tree with a family of red squirrels living in a hole.

I'll write a nicer letter in a few days and tell you all the farm news.
We need rain.
Yours as ever, Judy

اسم

providence  مشیت الهی

bargain سودا، قرارداد معامله

صفت

shadowy سایه دار، سایه مانند، زودگذر
imaginary پنداری، وهمی ، خیالی
arbitrary اختیاری، قراردادی، مستبدانه
humiliating تحقیرآمیز

​ peremptory  آمرانه، بی چون و چرا، قطعی ​

​ unreasonable  غیرمعقول، زورگو، بی خرد​

​ omnipotent قادرمطلق، قادر متعال​

​ invisible نامریی، غایب، ناپدید

اما بابا جان باور کنید که شرط های این قرار داد سخت است، شما نمی دانید من چقدر تنها هستم. من یک نفر را برای خودم مجسم کرده ام که شاید شمای حقیقی با شمای خیالی به هیچ عنوان با هم شباهت نداشته باشند

یک بار وقتی در درمانگاه بستری بودم شما کارتی برایم فرستادید که من آن را نگاهداشته ام و هرگاه احساس تنهایی می کنم کارت را بیرون می آورم و آن را می خوانم

من این نامه را برای نوشتن این حرف ها شروع نکردم، به کل معتقدم این زشت است که آدمی اینطور یکطرفه و خودخواهانه و ظالمانه کسی را به دست تقدیر بسپارد.
اما هنگامیکه که کسی مثل شما آن همه مهربان و دست و دلباز باشد ، اگر چنین کسی چیزی اراده کند آن وقت باید بدون معطلی مطابق با خواست او رفتار کرد

بهترین کاری که می توانم بکنم اینست که من هم شما را ببخشم و باز خوش و خرم شوم . از طرفی وقتی سالی در نامه اش می نویسد که آنها چقدر خوش و خرم هستند من دلم تنگ می شود

به هر حال از گذشته چشم می پوشم و خبرهای تازه را شروع می کنم. در تابستان من مدام مشغول نوشتن بوده ام ، تا حالا چهار داستان کوتاه تمام کرده ام و برای چهار مجله مختلف فرستاده ام . می بینید که برای نویسنده شدن دارم سخت کوشش می کنم، یک اتاق کار برای خودم در اتاق زیر شیروانی درست کرده ام . همانجایی  آقای جروی در روزهای بارانی در آنجا بازی می کرد. این اتاق خیلی خنک است ، دو پنجره شیب دار از سقف به پایین دارد که درخت های افرا بر روی آنها سایه می اندازند.
چند سنجاب قرمز هم در گوشه آن لانه کرده اند

من پس از این که چند روزی بگذرد ، نامه بهتری خواهم نوشت و تمام اخبار ییلاق را برای شما خواهم گفت

ما به باران احتیاج داریم

ارادتمند جودی

_______________________________________

M.T

Read More

دفترچه ی خوبی ها

​

صبح بخیر،

طاعات و عبادات تان مقبول درگاه باری تعالی

" هر وقت اتفاق خوبی افتاد آن را در دفترچه ای مخصوص بنویسید و از آن برای فهرست کردن تمام خوبی ها در زندگی تان استفاده کنید.
                                                          پیتر مک ویلیمز و جان راجر"

_______________________________________

9th June Mr. John Smith,

SIR:  Yours of the 7th inst. at hand. In compliance with the instructions received through your secretary, I leave on Friday next to spend the summer at Lock Willow Farm.

I hope always to remain,
(Miss) Jerusha Abbott



LOCK WILLOW FARM,
3rd August Dear Daddy-Long-Legs,

It has been nearly two months since I wrote, which wasn't nice of me, I know, but I haven't loved you much this summer--you see I'm being frank!

You can't imagine how disappointed I was at having to give up the McBrides' camp. Of course I know that you're my guardian, and that I have to regard your wishes in all matters, but I couldn't see any REASON. It was so distinctly the best thing that could have happened to me. If I had been Daddy, and you had been Judy, I should have said, 'Bless you my child, run along and have a good time; see lot of new people and learn lots of new things; live out of doors, and get strong and well and rested for a year of hard work.'

But not at all! Just a curt line from your secretary ordering me to Lock Willow.

It's the impersonality of your commands that hurts my feelings. It seems as though, if you felt the tiniest little bit for me the way I feel for you, you'd sometimes send me a message that you'd written with your own hand instead of those beastly typewritten secretary's notes. If there were the slightest hint that you cared, I'd do anything on earth to please you.

اسم

compliance  قبول ، موافقت، اجابت
guardian پشتیبان، قیم
hint  اشاره، ایما

صفت

frank رک، صمیمی
distinct روشن، متفاوت، مجزا
curt  مختصر، کوتاه و مختصر
slightest  کمترین

ششم ژوئن
آقای جان اسمیت

قربان، نامه هفتم ژوئن شما رسید، طبق دستوری که به وسیله ی منشی جنابعالی به اینجانب ارسال شد. اینجانب روز جمعه آینده برای رفتن به ییلاق لاک ویلو حرکت خواهم کرد.

ارادتمند همیشگی

دوشیزه جروشا آبوت

ییلاق لاک ویلو
سوم ما اوت

بابا لنگ دراز عزیز،

حدود دو ماه است که برای شما چیزی ننوشته ام

می دانم که کار خوبی نکرده ام، اما رک و راست بگویم که امسال شما را خیلی دوست نداشته ام

شما نمی دانید که نرفتن به اردوی خانوادگی مک براید تا چه اندازه موجب دلتنگی و ناراحتی من شد

البته این را قبول دارم که شما سرپرست من هستید و باید در همه کاری به نظر شما احترام بگذارم، اما من دلیل این کار شما را ندانستم

به نظر خودم من فرصت مغتنمی را از دست دادم، اگر من بابا بود و شما جودی آن وقت می گفتم

" برو بچه جان ، برو خوش بگذران . با اشخاص تازه آشنا شو ، چیزهای تازه یاد بگیر، در هوای آزاد گردش و زندگی کن . حسابی استراحت کن و خودت را برای یکسال دیگر حاضر کن در پناه خدا."

اما اینکار را نکردید ، در یک جمله ی خشک و خالی که توسط منشی شما به من ابلاغ شد قرار شد من به ییلاق لاک ویلو بروم

همین دستورات غیر مستقیم است که روی احساسات ساده من اثر می گذارد. اگر یک ذره از آن علاقه ای که من به شما دارم شما به من می داشتید به جای آن نامه های کوتاه و ماشین کرده، گاهی چند کلمه با دستخط مبارک خودتان مرقوم می فرمودید. حداقل اگر من می فهمیدم که شما کمی مرا دوست دارید، برای دلخوش کردن شما هر کاری می کردم

_______________________________________

M.T

Read More